Fien: leuk dat je een cursus coupeuse hebt gedaan, ik vindt dat een leuk vak. Ik zeg altijd dat ik coupeuse ben maar ik heb er nooit les in gehad. Als 14 jarig meisje ben ik op een heel klein naaiateliertje gaan werken, je kreeg daar een geknipte jurk of broek of wat dan ook en die moest je dan in elkaar zetten tot ie helemaal klaar was. Zo heb ik het vak geleerd.
Later heb ik de zolder zo ingericht dat ik kleren kon gaan maken voor mensen die om wat voor reden dan ook niet in de winkel konden slagen. Ze kwamen met een lap stof, vertelden wat ze er van gemaakt wilden hebben en dan maakte ik dat.
Ik had het daar, door mond tot mond reclame, best wel heel druk mee. Het mooiste compliment wat ze me konden geven was als ze het kledingstuk op kwamen halen :' het is net of het zo uit de winkel komt' en dan was het ook nog op maat gemaakt.
Ik heb ook nog voor een grote maten winkeltje in Amsterdam gewerkt waarvan de naam Mateloos was dat vond ik een briljante naam. Zij ontwierpen de modellen, knipten de stof en dan zette ik het in elkaar. Was ook heel leuk om te doen.
Al met al zit ik nu al zo'n 60 jaar achter de naaimachine. ( mijn hemel, zo lang?) Later ben ik daarbij ook nog als verkoopster bij C&A gaan werken dus weer in de mode.
Na m'n pensioen ben ik daar allemaal mee gestopt en nu naai ik helemaal niks meer, alleen de boel een beetje korter of smaller maken, weinig zin, maar er zijn ook geen goede stoffenwinkels meer hier in de buurt, dan moet ik naar Amsterdam.
Laatst heb ik dat nog gedaan, maar geen inspiratie, niet geslaagd en ach soms loop je op de markt ook wel eens tegen iets leuks aan want die wijde broek heb ik ook op de markt gekocht.
Ans, goede tip over het omslaan van de tailleband van een rok bij het fietsen en trap lopen, alleen bij een broek gaat dat niet, nou ja, we gaan zien hoe het gaat.
Adriana, wat zal dat gezellig geweest zijn, zo met je twee dochters. Ik ga eens bij de ANWB winkel kijken of ze daar van die klemmetjes hebben, lijkt me toch de simpelste oplossing.
Dat was het weer voor vandaag, allemaal een hele goede dag. 🙋♀️
Wat een leuk blog vandaag Ella, over je werkzame leven. Ik had een moeder die ook nooit een cursus had gevolgd, maar de meest fantastische kleding kon maken. Ze keek, pakte een patroon en hup, ging aan de gang. En was er rustig de hele dag mee bezig. Dat kon ze ook, want we hadden een dienstmeisje, ja ja, voor het huishouden.
BeantwoordenVerwijderenToen mijn vader verdween, ik was 16 jaar, was er geen geld en geen dienstmeisje meer. En hebben wij, de kinderen het huishouden vlot eigen moeten maken. Want moeder zat in een diepe depressie. En kon niets.
En heeft het naaien niet meer opgepakt.
Wel was ik zelf bezig met patronen en gewoon wat doen. Maar die cursus die ik deed, ik was toen al in de veertig, was toch wel heel leuk en ik heb er veel geleerd. Maar school bleef de hoofdzaak. Hoewel ik voor collega's ook broeken heb verkort.
Zo, nu even boodschappen doen. En vanmiddag even lekker de tuin in. Want daar is altijd wat te doen. Wat zou ik toch moeten doen als wij op een appartement zaten? Naar buiten kijken?
Groet vanuit de Liemers en nog een fijne dag.
En ik zag 7.27 uur verzonden. Dat is nog nacht.
VerwijderenLeuk wat meer over jou te weten als is een deel geen fijn verhaal.
VerwijderenDat is heel lang dat je in de mode hebt gezeten en ook zoveel voor anderen hebt genaaid.
BeantwoordenVerwijderenOmdat mijn moeder coupeuse was heb ik het van haar al deels geleerd en op school hadden we ook naailes, en op een jaar dat ik na de ULO op een Huishoudschool in een Orientatieklas zat hadden we ook veel naailes.
Verstellen en aanpassen vind ik best wel leuk werk, maar ook nieuw maken doe ik nog graag, alleen gaat het zo traag, dat ergert me wel eens. Vroeger deed ik dingen gewoon even tussendoor of laat op de avond. Dat lukt me nu niet meer, dat vind ik zo lastig van ouder worden / oud zijn.
Wat leuk weer om te lezen, vroeger toen de kinderen klein waren naaide ik bijna al hun kleding tot jassen aan toe, ook zat ik altijd te breien. Ik vond het altijd heerlijk om stof op de markt te kopen. Ik maak nu alleen nog broeken korter voor mijn dochters, ze komen allebei uit India , omdat ze klein zijn is altijd alles te lang. Ik ben wel altijd aan het breien en haken maar geen kleding., lekker met een luisterboek en een kopje thee. Lekker tuttig!
BeantwoordenVerwijderenGroet Adriana
Wel leuk om zo te kunnen haken en breien en naaien, ik kan het een beetje maar heb niet de echte handigheid.
BeantwoordenVerwijderenMaar kleding aanpassen en korter maken of innemen is wel heel praktisch en dat lukt me dan nog wel.
Over het fietsen met een broek met wijde pijpen zie ik ook nog weleens mensen die het uiteinde van de pijp gewoon in hun sok stoppen. Het ziet
er niet uit maar is wel veiliger natuurlijk.
Sommigen gebruiken de zogenaamde mouw ophouders. Anderen een
wasknijper.
Wat een interessant verhaal over jouw achtergrond in de mode. Is echt wel jammer dat al die kennis niet meer zo algemeen is. Hoe kleding gemaakt wordt en zelfs een broek inkorten is voor de meesten al een opgave. Gelukkig zijn er wel van die ateliers in de meeste winkelcentra, waar je dat kan laten doen, maar omdat ik weet hoe simpel het is, doe ik dat liever zelf.
BeantwoordenVerwijderenMag ik hier een nieuw onderwerp aansnijden? Dit gaat over tuinieren voor oudere mensen die, zoals ik, van hun tuin houden maar voor wie het onderhoud hen letterlijk boven het hoofd aan het groeien is.
BeantwoordenVerwijderenVerhuizen wil ik niet: groot huis nodig om ver weg wonende kinderen en kleinkinderen te gast te hebben, goede buren en tientallen jaren herinneringen aan gelukkige tijden. Dit allles met goed openbaar vervoer naar de wereldstad die Londen is.
Toen we hier in 1980 kwamen wonen maakten we kennis met onze buurvrouw: alleen wonende weduwe, kinderloos, oeroud huurhuisje met toegang tot toilet via achterdeur naar buiten, geen warm water.... En een tuin van hier tot ginder.... En was er niet weg te branden..... Voor de tuin zorgde haar man toen hij nog leefde. |En die had altijd gezegd dat hij "met zijn tuinlaarzen aan" wilde sterven... En die wens was in vervulling gegaan.. En hoe moest het nu verder? Daarop had ze een oplossing gevonden. Een stuk van de tuin stond nu ter beschikking aan een oudere man die daar zijn groenten teelde.
Daarbij nog wat rozen, frambozen enz. In ruil voor het gebruik van de grond maaide hij gras en onderhield diverse struiken. Ze spraken elkaar altijd aan als Mr. and Mrs. Er waren weinig mensen aanwezig op haar begrafenis. Maar Mr. Yeoman reed achter aan in de stoet in zijn gele "Robin Reliant" (een autotje met drie wielen).
En nu ik ouder word moet ik vaak denken aan Mrs. Wait van hiernaast met haar tuinman. Ik heb een advertentie geplaatst in ons tuincentrum in de hoop ook een dergelijke regeling te kunnen maken. Om de hoek woont een vrijgezel dike 41 jaar oud is. Woont in een piepkleine flat in een oud huis dat van links naar rechts en van boven naar beneden in kleine woningen is verdeeld. Hij houdt van frisse lucht en hard lichamelijk werk en is aan de gang een volkstuintje in mijn achtertuin aan te leggen.... Ik hoop dat dit alles fruit mag dragen. Mijn oudste zoon heeft niettemin een korte maar duidelijke overeenkomst tussen ons voorbereid die er op neer komt dat de grond mijn eigendom blijft.......