Het gestrande schip.

 Laatst las ik een blog ( weet niet meer van wie) dat ging over waarom mensen vaak dingen willen hebben die andere mensen ook hebben.  Ik heb daar niet zo'n last van, ik hoef geen grotere auto omdat de buren die hebben b.v. 

Waar ik wel last van heb is dat als ik ga winkelen, ik niet met lege handen thuis wil komen, dan móét ik iets  kopen. Zoals laatst bij de Crea beurs, had ik al verteld dat ik daar geweest ben vorige week? Ik ging daar naartoe om nieuwe ideeën op te doen, in de hoop dat ik iets zou vinden wat ik nog niet kende en waar ik dan helemaal vol van zou zijn en waar ik me dan de rest van de winter mee bezig kon houden. 

Niet dus, niks nieuws onder de zon maar ja, ik wilde niet met lege handen weg gaan en heb dus maar bij de laatste kraam een setje zelf te borduren Kerstkaarten gekocht en dat borduren moest dan op papier. Dat had ik nog nooit gedaan, niet dat ik me kan herinneren tenminste. 

🙋

Toen ik het thuis uitpakte dacht ik al: Wat een gepriegel, wat een miskoop. De rand er omheen moet je borduren en in het midden plak je dan een van de meegeleverde plaatjes. Dat vond ik meteen al stom en dacht overmoedig: daar ga ik dan ook wel wat borduren. Wat ik ook stom vond is dat er geen enveloppen bij zitten, de kaartjes zijn ongeveer 10x10 centimeter en ik heb geen enveloppen van dat formaat in huis en heb ook geen zin om daar in winkels naar te gaan lopen zoeken en om zo'n met bloed ( want je gaat onherroepelijk een keer in je vingers prikken) zweet en tranen zelfgemaakte kaart in een gewone huis tuin en keuken envelop te doen ziet er ook zo armoedig uit. 

Maar omdat ik  inmiddels geleerd heb dat je problemen in stukjes moet hakken ben ik gewoon begonnen (wat je kunt zien op het bovenste kaartje) en dan zou ik wel zien waar het schip zou stranden.

Nou helaas, ik denk dat het schip nu al gestrand is, het is een gepriegel tot en met en het resultaat vind ik minimaal, daarbij vind ik  het eigenlijk ook een beetje truttig en dat alles leidt me dan meteen tot de volgende vraag: wat doen jullie met zelf gefröbelde kaarten, al dat gefröbel waar uren lang aan gewerkt is gewoon in de papierbak?  

Nou ja, er zijn belangrijkere dingen in de wereld.

Allemaal een hele goede dag.

Seniorisme.

 Berber, wat jij vertelt over de corona priksters en hoe ze op jou reageerden, daar is een woord voor: seniorisme. Ik heb het even opgezocht:

 Definitie: Seniorisme verwijst naar het verschijnsel waarbij ouderen worden gezien en behandeld alsof ze minder capabel, traag of afhankelijk zijn, enkel omdat ze ouder zijn.

Voorbeelden:

• Opmerkingen zoals “Is dat niet wat veel gevraagd op uw leeftijd?” of “Zou u dat nog wel doen nu u ouder bent?”.

• Mensen aanspreken met verkleinwoordjes (“mevrouwtje”, “lieverd”) of aannemen dat ze niet meer digitaal vaardig zijn.

• Het idee dat alle ouderen dementeren, slechthorend zijn of de samenleving tot last zijn 

  ⚠️ Gevolgen van seniorisme..

  • Gezondheid: Onderzoek toont dat seniorisme negatieve effecten heeft op zowel de fysieke als mentale gezondheid van ouderen.

  • Zelfbeeld: Ouderen kunnen de negatieve beelden internaliseren en zich gaan gedragen naar die vooroordelen, wat hun welzijn en levenskwaliteit verlaagt.

  • Maatschappelijk: Meer dan één op de drie ouderen geeft aan slachtoffer te zijn geweest van seniorisme.

  • Mmmmmm, ik krijg die rare bolletjes aan het begin niet weg. Nou ja, Even wat anders:

  • De HOVO docent was vorige week afwezig omdat hij een week lang bezig was geweest om z'n ouders naar een verpleeghuis te verhuizen, z'n ouders zijn licht dementerend, te slecht om nog op zichzelf te blijven wonen maar nog goed genoeg om dondersgoed te beseffen wat er allemaal gaande is. Dus heel ingrijpend voor alle partijen. verder was het weer erg interessant wat hij vertelde. Het ging nog steeds over placebo's. 

  • Wat mij écht nog steeds fascineert is dat placebo's  echt helpen, óók als je weet dat je een placebo hebt ingenomen. Dat is door onderzoek bewezen. Grappig hé? 

  • Hebben jullie wel eens van het woord Nocebo gehoord? Dan dénk je dat je ergens ziek van bent geworden terwijl er niets aan de hand is. Bijvoorbeeld: je hebt met een groep iets gegeten en een ander lid van de groep wordt misselijk en zegt dat het door het eten komt en opeens voel jij je dan ook misselijk. Ik heb zo'n geval wel eens meegemaakt maar ik voelde me toen niet ziek. 

  • Afijn, allemaal een hele goede dag.🙋

Van alles wat.

 Gisteren een rustige dag gehad. Alleen naar de pedicure geweest. Dus alle tijd gehad om over de geld kwestie met T.T. na te denken en ook over jullie raad in de reacties. 

Het woord bewindvoerder is al eens ter sprake gebracht maar het probleem is dat ze niets uit handen wil geven en dat ze niemand vertrouwd en alles zelf wil  blijven doen.

Dat heb ik al eens meegemaakt, als ik me soms  met een gesprek met een dokter of zoals laatst bij de bank wil bemoeien dan krijg ik meteen te horen: ik kan zelf wel praten hoor. 

Maar ik ben er wel uit: als ik in het verleden wel eens geld voor haar moest pinnen dan zei ze wel eens:' hou jij dat pasje maar want ik gebruik het toch nooit'.  Dat heb ik altijd geweigerd en dan zei ik altijd: 'ik vind het niet prettig om met jouw pasje rond te lopen dus ik stop het nu weer in jouw portemonnee'

Ik wilde het altijd expres zélf in die portemonnee doen om alle misverstanden voor te zijn en niet het risico te lopen dat ze het zelf op een andere plek zou leggen en het vervolgens niet meer kon vinden  en dan zou zeggen dat ik het nog heb.  

Dus we laten de situatie zoals die nu is, ik haal het pasje op, doe wat er gedaan moet worden en breng het pasje weer terug. Geen misverstand mogelijk.

Goed, straks naar de HOVO, leuk en dan krijgen we wel te horen  waarom het vorige week niet door ging.

Allemaal een hele goede dag. 🙋‍♀️

Oja, dat je bij een en/of rekening het bezit van beide partijen bij elkaar moet optellen bij de belastingaangifte is niet meer zo, dat is alleen als je ook fiscale partners bent, bv als je een stel bent. Ik weet dit omdat ik het aan die bank meneer heb gevraagd. Ook te lezen op de site van de belastingdienst.😃

Meemaken.

 Het is gisteren goed gegaan met T.T. wel veel gedoe met, zoals ik hier al eens eerder beschreven heb, rollater in/uit de auto, parkeren, heen en weer lopen enz. maar aardige medewerker en alles verliep goed. De app is gearchiveerd, ze heeft nu een nieuwe inlogcode en nu maar hopen dat ze niet dingen verkeerd gaat doen.

Ze begon er nu over om mij gemachtigde te maken of een en/of rekening te nemen, het zou het voor haar en mij simpeler maken. Maar ik ben daar een beetje huiverig voor. Ik moet voor haar wel eens contant geld pinnen en nu moet ik eerst haar pasje ophalen en daarna het geld en pasje weer terug brengen. Als ik zelf een pasje heb dan scheelt me dat een ritje, maar ja, met haar achterdochtige geest loop ik liever niet met haar pasje rond. 

Nou ja, we zien wel hoe het loopt, eerst zaterdag weer naar de hoor apparatenwinkel.

Ze lijkt wel iets rustiger nu, waarschijnlijk door medicijnen en ze staat er nu wel helmaal achter om naar een verzorgingshuis te gaan.

We gaan het allemaal meemaken.

Allemaal een hele goede dag, ik ga straks naar de koffieclub. Daar zijn hele leuke mensen maar ook mensen waar je de praat niet zo mee kunt houden en het is altijd maar afwachten naast wie je komt te zitten. Maar ook dat gaan we weer mee maken. 🙋‍♀️

Yvonne Keuls.

 Na het overlijden van Yvonne Keuls ben ik begonnen met het ( her) lezen van haar boeken. Wat had dat mens toch een verschrikkelijke prettige schrijfstijl, het leest zo lekker weg en je wilt steeds door lezen.

Ik heb nu net DE MOEDER VAN DAVID S. uit. Het is natuurlijk een beetje gedateerd want het gaat over een moeder van een verslaafde zoon en het speelt in de tijd dat drugs heel erg in opkomst kwamen en men er nog niet zoveel over wist. 

Ik had het nog niet eerder gelezen en had het binnen een paar dagen uit

Ik twijfel over welk  boek ik nu ga kiezen, maar dat is een luxe probleem.

Vanmiddag eerst met T.T. naar de bank want ze heeft denk ik iets verkeerd gedaan, haar bankrekening is geblokkeerd. Dat wordt weer een hele onderneming want ze kan niet meer ver lopen, dus eerst haar afzetten dan een parkeerplek zoeken dan weer naar de bank lopen, haar helpen en dan weer de omgekeerde volgorde en haar weer thuis afleveren. Goed, het is wat het is. 

Allemaal een hele goede dag. 🙋‍♀️

Bedrieger.

 Er is iets wat ik niet snap: waarom sta je de ene dag op met nul energie en de andere dag met energie voor tien? Terwijl de omstandigheden hetzelfde zijn. 

Gisteren had ik zo'n nul dag. Dat kwam niet goed uit want dochter 1 zou komen eten. Als je geen energie hebt dan kun je ook niks verzinnen om te eten. 

Na heel lang nadenken kwam er iets onder uit m'n tenen, ik wilde perse iets gezonds want ik heb het idee dat dochterlief er nog wel eens met de pet naar gooit. 

Het werd dus een bonenschotel maar toen schoot me te binnen dat ik die vorige week al een keer gemaakt had en dat dat toen veel te veel was en dat ik het teveel toen had ingevroren, hoera! Probleem opgelost. 

Ik heb die bonen in een wrap gedaan, in leuke eenpersoons ovenschaaltjes, wat kaas erover, even in de oven en hup zo op tafel en smullen maar. 

Maar ik voelde me er toch niet zo goed over dat ik me er zo makkelijk van af had gemaakt, dus heb ik er toch ook nog maar een pureer pompoensoepje bij gemaakt ( lekker makkelijk, alle ingrediënten bij elkaar in een plastic bakje te koop)  daarna heb ik een kant en klaar toetje over gedaan in mooie schaaltjes en versierd met wat fruit. 

Met weinig moeite toch een drie gangen diner in elkaar geflanst, ik voelde me een beetje een bedrieger maar het smaakte allemaal prima en het was ook nog eens gezond.

Het energie level was na s' middags een uurtje gerust te hebben wat omhoog gegaan en door de afleiding voel je dat allemaal niet meer. Het was ondanks alles toch een goede dag geworden.

Jullie ook allemaal een hele goede dag 🙋‍♀️

Nietzomaarzooo. Vorig jaar is hier 1 keer zo'n stoffenmarkt geweest maar dan wordt je weer zo overdonderd dat je tussen de bomen het bos niet meer ziet.

Adriana, leuk om weer van je te horen. Toen ik vanmorgen de gordijnen open deed was het hier ook een beetje wit maar dat is van korte duur want ze voorspellen voor later op de dag regen.  Veel plezier met je vriendin.

Lot, wat vreselijk dat het toch maar niet goed komt met je zus. Ik zet liever niet m'n emailadres online. Ik zit al veel te veel met een scherm voor m'n neus en  jou adres kan ik niet vinden. Zelf een blog beginnen? je hebt genoeg te vertellen. 😃

Fong Leng.

 M'n onverwachte vrije tijd heb ik gebruikt door naar Museum Jan te gaan daar is een tentoonstelling van Fong Leng.

Natuurlijk bekend van haar extravagante gewaden,

Ik heb m'n ogen uitgekeken en met m'n neus er boven op gestaan want ik wil dan altijd weten: hoe deed ze dat?

IK vraag me dan ook altijd af: hoe verzin je het? Bv die groene handschoenen.

Een van haar bekendste klanten was natuurlijk Mathilde Willink, vrouw van de schilder  Carel Willink.

Ze heeft ook hele mooie wandkleden gemaakt.

Ik vind dat zó knap.

Maar ze maakte ook sieraden.

Van dat alles kreeg ik weer de kriebels in m'n vingers maar zoals ik al eerder gezegd heb, er zijn geen stoffenwinkels meer hier in de buurt maar er zijn nog wel kringloopwinkels. Na m'n bezoek aan het Museum ben ik daar meteen naartoe gegaan,  stof verkopen ze daar niet, maar wel sierraden en die kun je natuurlijk slopen en dan zelf een creatie maken. maar ja, de kettingen die daar hingen  waren óf niet geschikt of te duur in mijn ogen en dus ging ik weer met lege handen naar huis.

Al met al heb ik me prima vermaakt. 

Allemaal een hele goede dag.🙋

Vrije dag.

 Vandaag opeens een vrije dag. Kreeg gisteren een mailtje van de HOVO dat de psychologie docent vandaag verhinderd is. Hij had bij een eerdere les als aangekondigd dat dat wel eens zou kunnen gebeuren omdat het slecht met z'n ouders ging, dus ik ben bang dat daar iets aan de hand is. 

Dus ja, wat ga ik nu met m'n vrije tijd doen? Ik moet even schakelen, niet dat ik niets kan bedenken maar de keuze is reuze: bioscoop, museum, eindelijk eens naar die witgoedwinkel voor nieuwe keukenapparaten.. er komt weer veel regen aan dus het moet een binnen activiteit zijn.

T. T. Houdt zich al vanaf vorige week vrijdag rustig en dat wil ik graag zo houden, dus daar ga ik  niet naar toe. Of ze s' nachts nog spookt weet ik niet want ik zet de telefoon uit en dat geeft me een rustig gevoel. 

Lot: wat fijn dat die plekjes onschuldig blijken te zijn, weer een zorg minder. Hoe gaat het nu met je mond?

Mariette: Ik herken dat wel hoor dat dat getob iets van de laatste jaren is. Vroeger had ik dat nooit. Zou het met de leeftijd te maken kunnen hebben? Of dat ik nu alles zelf moet doen? wat natuurlijk onzin is want m'n kinderen willen me met alle liefde met van alles helpen. Ik weet niet waardoor het komt maar het is wel vervelend.

Fien: ik weet niet of je met een goed gesprek alles kunt goed breien, ik denk dat er ergens, diep van binnen,  wel iets blijft hangen.

Afijn, nu een plan voor vandaag bedenken.

Allemaal een hele goede dag. 🙋

Ergens gelezen.

 Je kunt beter over je voeten struikelen dan over je tong.

Je kunt altijd opstaan als je valt, maar onthoud dat wat gezegd wordt nooit kan worden teruggenomen. Helemaal niet als het wrede en kwetsende woorden waren.

Dit las ik ergens en ik moest meteen aan de politiek denken.

Dit las ik ook nog, waarschijnlijk in hetzelfde boek.

Er is geen reden om te leven en geen eind aan onze ellende als we onze angsten de boventoon laten voeren.

Daar ben ik heel goed in - m'n angsten de boventoon laten voeren. Zoals laatst naar die musical, de A9 was weer eens afgesloten, m'n ene dochter kwam me ophalen en moet daarvoor een half uur rijden en nu dus vanwege die A9 ook nog een eind om. Daarna moesten we door  naar m'n andere dochter, weer een half uur rijden en ook weer een eind om. Ik krijg daar de zenuwen van en haal me van alles in het hoofd; file, te laat komen, aanrijding enz. zo erg dat ik er spijt van kreeg dat we het hadden  afgesproken. Natuurlijk verliep alles van een leien dakje en hadden we een hele leuke middag. Voor niks m'n angsten de boventoon laten voeren.

Allemaal een hele goede, zonder angsten dag.🙋‍♀️

Morgen is er weer een dag.

 Gisteren heb ik een voor mij drukke huishoudelijke dag gehad. Ik heb de overgordijnen gewassen. Nou ja, het zijn eigenlijk geen overgordijnen, het zijn wat ze tegenwoordig " inbetweens" noemen. Voor vitrage zijn ze te ondoorzichtig en voor overgordijnen zijn ze te dun. Eigenlijk net niks dus, maar dat geeft niet, ik heb ze al jaren en ik vind ze nog steeds mooi, ze hangen er voor de show, ze kunnen wel dicht maar dat doe ik nooit. 

Ik zat er al heel lang tegenaan te hikken, want ja....... dan moeten er dingen van hun plaats en dan moet ik op een trap staan.... val ik dan niet .... enz. maar het moest toch echt een keer gebeuren. Ik had ze nog nooit eerder gewassen maar er is in dit huis nog nooit gerookt dus ik had niet zo'n haast. 

Maar vanmorgen kreeg ik opeens de geest, nog tijdens het ontbijt heb ik de trap gepakt, de boel aan de kant geschoven en de een na de ander gewassen en ze hangen weer 😃, Ik moest ze een beetje bij strijken maar ik ben tevreden.

Tussendoor ben ik ook nog begonnen met zilver poetsen. Toen m'n schoonouders overleden erfden we een verzameling Djokja zilver uit Indonesië, ik hou er van en het staat op een klein tafeltje uitgestald, maar het moet wel zo nu en dan gepoetst worden. 

Ik realiseerde me opeens dat ik er jaren niet naar omgekeken heb, ik kan me niet eens herinneren wanneer het de laatste keer geweest is dat er een poets lap aan te pas is gekomen. Het is allemaal behoorlijk zwart geworden en dus veel werk, na een koektrommel en een klein pillendoosje was ik het zat; het was wel weer even genoeg, morgen is er weer een dag.

Allemaal een goede dag, met wel of niet een poets lap in je hand. 🙋‍♀️

Gisteren.

Gisteren heb ik zoiets ontzettends leuks gedaan, daar kan ik weer weken op teren. Ik ben met de dochters van 58 en 56 en met de kleindochters van 23 en 21 naar de West Side Story de musical geweest en ik vond het geweldig. Voor mij was het puur jeugdsentiment, de dochters kenden het wel  maar hoe en wat precies; geen idee en de kleindochters hadden er zelfs nog nooit van gehoord. 

Het is oorspronkelijk een film uit 1961, toen was ik 14 en ik kan me nog herinneren dat het toen heel veel indruk op me gemaakt heeft en de muziek is ook altijd blijven hangen. 

S' avonds heb ik op YouTube nog wat filmpjes zitten kijken en ik heb ontzettend genoten van de musical maar de film is toch wel m'n favoriet. De musical is in het Nederlands maar de muziek zou je eigenlijk in het Engels willen horen.

Allemaal een hele goede dag.🙋‍♀️

Vervolg.

 Lot vroeg om een vervolg over tante Truus maar ik was bang dat het jullie zo langzamerhand wel zou gaan vervelen. 

Maar goed, hier dan even het verslag over het bezoek aan de cardioloog: ze stond op tijd klaar toen ik haar ging halen de huishoudelijke hulp had haar daarbij geholpen. Die h.h. hulp was aanwezig omdat ze op het huis moest "passen" omdat de buurman anders het huis in gaat. Want die heeft sleutels 🤔 

Helaas liep het erg uit in het ziekenhuis en moesten we lang wachten. Nou, Truus had daar geen moeite mee hoor want dan kon ze me uitgebreid het verhaal vertellen van het verlengsnoer onder haar bed waar een luidspreker aan zat en die was daar natuurlijk door de bewuste buurman neergelegd. 🤔

Zelf vindt ze dat het beter met haar gaat met als gevolg dat ze weer allerlei instanties is gaan bellen o.a. het verpleeghuis waar ze dan eventueel wel heen zou willen, over dat ze haar eigen overgordijnen mee wil nemen en haar eigen laminaat en dat ze haar tv aan de muur wil hangen en volgens haar hebben ze gezegd dat dat allemaal wel kan, nou volgens mij beginnen ze daar allemaal niet aan. 🤔

Ze vertelde ook dat er een geriater bij haar op bezoek is geweest en die had gezegd dat er niets met haar aan de hand is. 🤔

Goed, nu de cardioloog, ook tegen hem vertelde ze het verhaal van de afluisterende  buurman. Ik ben al eens eerder met haar meegeweest en toen kreeg ik al de indruk dat er niet zoveel met haar hart aan de hand is maar op haar aandringen ging hij toen verder onderzoek doen, wat door omstandigheden nooit gebeurd is,  nu heeft hij haar alleen maar gerustgesteld en dringend gezegd dat verder onderzoek niet nodig is. Pppppfffffff.

Die h.h. hulp heeft me trouwens nog geholpen want ze wilde heel graag meteen weer naar huis zo gauw we terug waren maar het regende nogal en toe kwam Truus op het idee dat ik haar wel even naar huis kon brengen, nou,dat wilde ik wel want het is een reuze aardig mens maar toen Truus vroeg of ik daarna nog even terug kwam heb ik nee gezegd, ik blijf niet heen en weer rijden.

Toen ik weer thuis was heb ik een borrel genomen😃

En even over het stukje over  de oma's met ADHD, het zette me aan het denken, was ik ook zo'n oma? Ik denk het niet maar ik ondernam wel dingen met ze én er bestonden toen nog geen mobieltjes, ik vond het wel  heel herkenbaar, ik ken wel zulke oma's.

Allemaal een hele goede dag🙋‍♀️ 

Toetendoekjes.

 In de speeltuin zag ik een oma met ADHD. Oma's met ADHD vormen een onderbelichte groep in de samenleving, vanwege een gebrek aan officiële diagnoses. Ook de oma's  zelf zijn zich meestal nergens van bewust.

De oma in de speeltuin had een uitzonderlijk rustige kleinzoon bij zich. Hij wilde het liefst kalmpjes op de eerste sport van het klimrek staan en verbaasd om zich heen kijken - wat zag de wereld er anders uit als je twintig centimeter hoger stond.

Zijn oma vond dit niet genoeg, die legde alles vast met haar iPhone, riep aanhoudend 'zwaai maar naar oma' en sleepte hem van speeltoestel naar speeltoestel.

Als ze even niet bezig was met het kleinkind, ging ze snel bellen met een vriendin en in haar megahandtas zoeken naar toetendoekjes/ smoelenpoetsers/ toetenpoetsers/ smoelendoekjes, of hoe heten die dingen. Om gek van te worden!

De kleinzoon gebruikte de aandachtluwte om eens goed naar de wolken te kijken.

Dit heb ik uit het boek IN HET KORT van PAULIEN CORNELISSE. Allemaal korte stukjes over van alles en nog wat die ze op haar eigen droge manier vertelt, hoe zij naar de wereld kan kijken, ik hou daar van. Ik wou dat ik zo kon kijken en schrijven.

Koop dat boek. ( ik heb geen aandelen 😂)

Allemaal een hele goede dag. 🙋

Placebo's .

 Gisteren weer zo'n interessant onderwerp bij de Psychologie cursus. Omdat het dit seizoen over gezondheid gaat vertelde de docent nu over placebo's.

Hier wat quotes die ik heb opgeschreven: 

-Een placebo is het toedienen van middelen waarvan je geen effect kunt verwachten als het middel toch helpt en de pijn vermindert dan is dat suggestie. Dit werd bewezen door een filmpje wat getoond werd: een soldaat moest aan het front geopereerd worden maar er waren geen verdovingsmiddelen meer en hij was erg bang, toen hebben ze een infuus ingebracht met een zoutoplossing wat verder niks deed en de soldaat werd veel rustiger en kon de operatie goed doorstaan. 

-Na een placebo kan men zich letterlijk beter voelen.

-Ons verwachtingspatroon is een onderdeel van een placebo; hoe duurder en viezer het placebo hoe hoger het effect, verwachten we. 

-Placebo behandelingen helpen zelfs als je weet dat wat je toegediend krijgt een placebo is. Wat ik trouwens zeer onwaarschijnlijk vind. Maar ook dit werd weer bewezen door een filmpje; in een laboratorium kreeg een proefpersoon pijnprikkels toegediend, en zij moest dan zeggen op een schaal van 10 hoeveel pijn ze voelde, eerst zonder enige pijnstilling, daarna met pijnstilling, toen was de pijn natuurlijk minder en daarna met een placebo en toen voelde ze de pijn ook minder en daarna met een middel  waarvan ze wist dat het een placebo was en toen voelde ze ook minder pijn. 

Interessant. 

Wat hij o.a. ook vertelde is : dat hoe iemand op pijn reageert aangeleerd gedrag is. Hoe je met pijn omgaat heb je in je jeugd geleerd en heeft dus met je opvoeding of de omstandigheden te maken. Zo had ik het nooit bekeken. 

-Hypnose kan ook helpen om pijn weg te nemen, Er werd een filmpje getoond van iemand die geopereerd werd onder hypnose omdat diegene allergisch was voor narcose middelen. Na afloop zei ze dat ze geen pijn had gevoeld.

Interessant. 

Ik hoop dat jullie een beetje snappen wat ik probeer te na te vertellen, ik kan het in het kort allemaal niet zo uit leggen zoals de docent dat doet maar één ding weet ik wel: Afleiding is de beste medicijn. 

Allemaal een hele goede dag met veel afleiding, ik ga vanmiddag met Truus naar de Cardioloog. Dat is een hele organisatie omdat ze denkt dat de buurman sleutels van haar huis heeft daarom durft ze haar huis niet leeg achter te laten en dus moet er niet alleen vervoer geregeld worden maar ook een oppas voor haar huis. 😏🙋

pppppppppppppffffffffffffff

 Gisteren dus bij de POS geweest, aardige vrouw, drie kwartier zitten praten.  Na m'n verhaal aangehoord te hebben snapte ze m'n dilemma. ze was heel duidelijk: dit is niet goed, helpen is leuk maar het mag absoluut niet ten kostte van jezelf gaan dus..... grenzen stellen en duidelijk zijn. 

Ik vertelde natuurlijk ook over het bij nacht en ontij bellen ( gisteravond 3 keer ook toen ik al sliep, ze zegt dan niets en hangt weer op, s' middags ook al 3 keer over een afspraak bij het ziekenhuis.). Rijtje -zo heet de POS leuke naam - haar advies was: je mobiel op stil en je huistelefoon op uit. Dat was nog grappig want hoe zet je je huistelefoon uit? ik al kijken bij instellingen maar daar kon ik het niet vinden uiteindelijk heb ik het aan A I gevraagd en wat denk je? de stekker eruit😂Dat ik dat zelf niet kon bedenken 😂

Goed, gisteravond stond ik met de stekker in m'n hand toen me te binnen schoot dat ik als enige contactpersoon op de lijst sta bij de persoonsalarmering, dus als Truus op de alarmknop drukt en die dienst denkt dat er echt wat aan de hand is bellen ze mij. 
Dat moest ook veranderen vond Rijtje en dus heb ik vanmorgen de thuiszorg gebeld en alles uitgelegd en zij gaan er nu voor zorgen dat ik van die lijst af kom en dat de thuiszorg nu de  contactpersoon is. 😀

PPPPPPffffffffffff een pak van m'n hart. Ook de dame van de thuiszorg was heel aardig en ook zij begreep m'n positie en ook zij vond dat ik me hier helemaal niet mee bezig zou moeten houden. ppppppppppppfffff. Ze vertelde ook dat zo langzamerhand iedereen zich begint terug te trekken, de politie want die kan hier niks mee, de Gemeente want die zitten ook met de handen in het haar en de huisarts is bezig om een psychiater en een geriater in te schakelen, maar die moeten er eerst hun "plasje" over doen voordat er een spoedopname kan plaatsvinden, dus dat kan nog wel even duren.

Mijn hart is iets geruster en ik vind dat ik goed bezig ben geweest. 

Zien jullie mijn mooie lidcactus?

Allemaal dank voor jullie wijze raad en een hele goede dag. 🙋

g

Mantelzorgen.

 Eerst even Lot: het lijkt me vreselijk pijnlijk, meteen een gebit over de wonden. Ik heb zelf kiezenplaatjes, al jaren en ik weet nog dat ik erg moest wennen aan al dat spul in m'n mond. Maar dat went snel hoor. Hopelijk past je gebit ook meteen in 1 keer, wel fijn dat er vandaag meteen een controle is, sterkte.

Ik ga vanmiddag met de POS praten over: hoe om te gaan met tante Truus, zal je altijd zien dat ze zich nu juist een beetje rustig houdt, alhoewel, gisternacht belde ze om half 2 maar voordat ik de telefoon op kon pakken had ze al weer opgehangen, maar dan ben je wel wakker en ga je toch min of meer liggen wachten of ze nog een keer gaat bellen. Wat ze niet deed.

Het gesprek met de huisarts heeft al wel wat geholpen  want zondag belde ze s' avonds om 6 uur maar ik had tegen Truus gezegd dat ik de hele dag bij m'n dochter zou zijn, dat was ook zo maar ik was in de middag al weer thuis maar dat wist zij niet en dus heb ik de telefoon niet opgenomen. Ik had een hele leuke dag gehad en ik wilde dat niet laten bederven door weer al die klaagzangen aan te moeten  horen. 

Op zaterdag was ik nog bij haar geweest, een boodschapje gedaan een pannetje eten gebracht, thee gedronken, geluisterd enz. en dat vond ik voor even wel genoeg. 

Gisteren was er een item over mantelzorgers op tv. Mantelzorgers werden in het zonnetje gezet, ik heb me daar mateloos aan geërgerd, er werd een mantelzorger gefilmd die gezellig met iemand - die nog volkomen goed bij haar hoofd leek - een kaartspelletje zat  te spelen. 

O, o, o, het was allemaal zo leuk en gezellig, nou ik weet uit heel veel ervaring dat mantelzorgen heel zwaar kan zijn.

Goed, even wat anders: wisten jullie dat pindakaas ( zonder toevoegingen) gezonder is dan 50% boerenkaas? Ik wist dat niet, maar boerenkaas is veel vetter en in pindakaas zitten veel meer vezels o.a. Dus voortaan maar pindakaas op m'n cracker.

Allemaal een hele goede dag.🙋‍♀️

P.S. even voor alle duidelijkheid voordat jullie gaan denken: wat een harteloos mens, Truus is geen familie van me, ik zou het zelfs geen vriendin noemen, het is een vrouw die ik al 25 jaar ken en waar ik b.v. naaiklusjes voor deed of die ik naar dokter afspraken reed. Maar ik heb met haar te doen omdat ze helemaal geen familie heeft.

Serie.

  Gisteren heb ik een serie terug zitten kijken die ik opgenomen had en die was zó spannend, van begin tot het eind. 

THE EX WIFE. Uitgezonden op Ned. 3.

Het was het tweede seizoen, het eerste seizoen heb ik niet gezien maar dat was geen enkel bezwaar. 4 afleveringen en ik heb ze achter elkaar bekeken. 

Allemaal een hele goede dag. 🙋‍♀️

Lot: ik kon  de stroomstoring volgen via internet op m'n mobiele telefoon. De netbeheerder gaf elk half uur een update, eerst was het dat het waarschijnlijk tot kwart voor zeven zou duren maar dat werd steeds een half uur later. Om 8 uur werd ik het zat en ben in bed gaan lezen en heb niet meer meegemaakt dat het licht weer aanklopte. 😃 dus geen idee hoelang het uiteindelijk heeft geduurt.

Noodradio.

 Gisteravond was hier een grote stroomstoring, om een uur of half zes, ik zat gewoon televisie te kijken en opeens was het zwart, in eerste instantie dacht ik dat het aan de televisie lag want dat is al een ouwetje. 

Maar welk knopje ik ook aan of uit drukte hij deed niks meer, Bij de buren hoorde ik pas dat álle elektriciteit uit gevallen was en dat de hele buurt er last van had. O, gelukkig het ligt niet aan mij. 

Inmiddels was het al aardig donker, dus kaarsjes opgezocht en ik had ook nog een kleine zaklantaarn in huis. Maar dan? Wat ga je dan doen? Wat te eten maken, ik had s' morgens al een pan bruine bonen prut gemaakt, lekker, O, nee warm maken gaat niet. Dan maar brood, lekker met een gekookt eitje er op, O, nee kan niet, dan maar 2 bruine boterhammen met kaas met een lekker warm kopje thee want ik begon het inmiddels ook wel een beetje koud te krijgen, want de verwarming deed het natuurlijk ook niet  O, nee thee gaat ook niet. 

Dat is raar hoor, als je geen stroom hebt, geen televisie, geen internet, geen telefoon maar gelukkig wel een mobiele telefoon, daarop zag ik dat de verwachtte tijd dat het opgelost zou zijn steeds verder verschoof, 

Uiteindelijk ben ik om 8 uur naar bed gegaan want ik had het koud en lezen met de zaklantaarn in bed gaat ook. Normaal gesproken luister ik altijd nog even voor het slapen gaan naar een podcast maar de accu van m'n telefoon was nog maar voor een kwart opgeladen en die wilde ik toch wel graag aan de praat houden, dus geen podcast.

Ik ben vrij snel in slaap gevallen, om half 1 werd ik weer wakker en toen was alles weer normaal.

Wat me het meest verbaast is dat elektriciteit hebben zo volkomen vanzelfsprekend is én hoe vaak je het gebruikt, hoe je door de dag heen steeds stroom gebruikt waar je niet bij stil staat en hoe vaak je mis grijpt als het er niet meer is. 

Gelukkig duurde het niet lang maar ik denk er nu toch wel serieus over om zo'n noodradio op zonnen energie te kopen, vooral omdat er nu allemaal van die rare drones rond vliegen, die kunnen ook tegen elektriciteitspalen aanvliegen of zoiets.

Afijn, dat hebben we ook weer gehad, alleen nog even de elektrische klok gelijk zetten, hoe moest dat ook al weer? 🤔

Allemaal een hele goede dag.🙋

Grenzen.

 Gisteren een gesprek gehad met de huisarts omdat de situatie met Tante Truus me een beetje teveel wordt, ik loop constant met een knoop in m'n maag en voel me gespannen. Soms ontvlucht ik m'n huis omdat ik dan even niet bereikbaar ben, ( ze heeft m'n mobiele nummer niet in haar telefoon staan) maar je moet op een gegeven moment toch weer naar huis en op de terugweg krijg ik al weer de zenuwen; zal ze weer gebeld hebben? en vaak is dat ook zo. De afgelopen weken ben ik  bijna dagelijks bij haar geweest omdat er altijd wel weer een "probleem" was, en als ik er niet geweest ben dan heb ik haar wel aan de telefoon gehad en soms allebei op een dag. 

Een paar dagen geleden dacht ik dat het wel wat rustiger zou worden want ik had het rode knopje op de telefoon "waardoor de buurman haar af kon luisteren", weg kunnen halen en de klok waardoor dezelfde buurman naar haar kon "kijken" mocht ik van de muur halen zodat hij haar niet meer kon zien. He, he, het hart was even gerust, even...  want de buurman heeft nu sleutels van haar huis. Een buurvrouw van haar zegt dat ze spelletjes speelt, ik geloof dat niet ik denk dat ze het écht ziet en denkt. 

Ik kan haar niet in de steek laten, dat kan ik niet over m'n hart verkrijgen, iedereen die ze nog van vroeger kende is inmiddels overleden, ik ben nog de enige die een beetje "eigen" is, verder is ze alleen maar van vreemden afhankelijk. 

Mijn vraag aan de dokter was: hoe ga ik hier mee om zodat ik minder gespannen word? Daar had zij natuurlijk ook niet direct een antwoord op. Ik had wel de indruk dat ze m'n dilemma begreep. 

Op een gegeven moment stelde ze wel een goede vraag :

' wat is het ergste wat er kan gebeuren als je eens niet reageert of niet naar haar toe gaat?'

' dat ze allerlei andere mensen gaat bellen, of de buren gaat lastig vallen of de politie gaat bellen'

Toen antwoordde ze met: 'nou, dat is dan maar zo, jij hoeft niet voor iedereen te zorgen'.

En dat is natuurlijk ook zo. Ik moet meer mijn grenzen aan geven.

Daar ben ik dus gistermiddag mee begonnen; ik kwam terug van een boswandeling en natuurlijk had ze weer wat ingesproken: of ik even terug wilde bellen want ze had een vraagje. Ten eerste heb ik heel lang gewacht met terug bellen en toen ik haar uiteindelijk sprak en zij haar vraag had gesteld vroeg ze natuurlijk ook of ik niet even langs wilde komen. ik heb heel duidelijk gezegd:

 'nee dat doe ik niet want ik ben vanmorgen nog bij je geweest' Toen volgde een zielig verhaal over hoe ze dan de avond door moest komen enz. toen ik zei dat ze dan toch  even televisie kon gaan kijken antwoordde ze:' dat kan niet want dan zou ze weer allemaal vreemde beelden gaan zien. S' morgens had ze me verteld dat de avond ervoor twee drones in haar tuin waren geland. 

Ze vertelde toen ook dat de leidster van de thuiszorg tegen haar had gezegd dat ze beter naar een tehuis kon verhuizen, nou dat ging ze écht niet doen hoor, toen ik haar s' middags  aan de telefoon had wilde ze toch maar weer wel.

Ik denk dus dat er achter de schermen wel aan iets gewerkt wordt. 

O ja, dinsdag heb ik nog een vervolg gesprek met de P.O.S. die kan me misschien wat meer tips geven over hoe ik het beste met deze situatie om kan gaan. 

Allemaal een hele goede dag.🙋 

 

Strand.

 Gisteren met dochter een heerlijke ontspannen strandwandeling gemaakt. Bij Wijk aan Zee.

Het was uitgestorven, terwijl het heerlijk weer was.

En we hebben het afgesloten met een lunch buiten op een terras, toch bijzonder dat dat nog kan in November.

Toen we daar zo zaten vlogen er opeens twee straaljagers voorbij en moesten we denken aan de mensen die in oorlogsgebieden wonen en we verzuchten allebei: wat hebben we het toch goed.

 Allemaal een hele goede dag, er schijnen nog meer mooie dagen aan te komen, geniet er van. 🙋

P.S. podcast tip: OP ZOEK NAAR MARLOTTE, van Zembla op Spotify. 

Sjoelkampioen.

Don't let the old woman get in to you and live your life with arms wide open.

Dit las ik ergens en ik vond het wel leuk. Iets om te onthouden. 

Even wat anders, 

Ik ben moe, teveel met Truus bezig en dan niet echt daadwerkelijk maar als je weet dat er elk moment weer een telefoontje kan komen, zoals gistermorgen om half zes, dan gaat dat op een gegeven moment opbreken. 

Toen ze belde zei ze niks maar hing ook niet op, wat moet je dan? Ik ben een tijdje blijven luisteren en na een minuut of zo hoorde ik haar deurbel gaan, van de buitendeur, dus niet de thuiszorg want die heeft een sleutel, wie is dat dan? Toen hing ze jammer genoeg op, dan had ik kunnen horen wie er binnen kwam. Ik heb me maar weer omgedraaid maar je blijft er toch over nadenken, en slapen lukt dan niet meer, wat was dit? 

In de middag belde ze weer, het ging helemaal niet goed met haar zei ze en ze wist niet hoe het verder moest want iedereen probeerde haar gek te maken enz. Tja, watje die ik ben, toch maar weer op de fiets gestapt en maar weer anderhalf uur naar de klaagzang geluisterd, Het is héél zielig als je beangstigende dingen ziet en je je niet meer veilig waant in je eigen huis. Geprobeerd om het gesprek op een ander onderwerp te brengen en dat lukte soms ook wel. 

Ik heb een afspraak met m'n huisarts gemaakt want ik heb last van m'n maag en hartkloppingen, ik denk dat het stress is.

Zondag heb ik even afstand genomen en even afleiding gezocht door naar een gezellige middag in het Buurtcentrum te gaan.  Tja, ik denk dat ik daar niet geschikt voor ben, aan een tafel zitten met andere oudere mensen en een beetje praten. Ik vind het saai en het duurt me allemaal te lang, gelukkig hadden ze ook een sjoelbak staan. Er waren er nog een paar die ook wel een potje wilden sjoelen en toen werd het opeens tóch nog leuk want ik heb gewonnen. 🤣💪

Vandaag weer een nieuwe dag, allemaal een hele goede dag.

Willemien, dank voor ja aardige woorden.

Mantelzorgen.

 Het is nu zaterdagmiddag, 5 uur en ik ben kapot. Vanmiddag 2 uur bij Truus gezeten, volledig de weg kwijt. Dat was donderdag al zo, toen heb ik ook al een tijdje bij haar gezeten en vrijdagochtend belde ze alweer  om 9 uur, warrig verhaal, de avond ervoor wilde ze de politie bellen maar "ze" hadden haar telefoon afgesloten en was ze bij de buren aan gaan bellen of zij dan de politie wilde bellen uiteindelijk vond ze iemand die dat deed maar de politie komt natuurlijk niet voor een verwarde vrouw.

Ik heb het verhaal een tijdje aangehoord en gezegd dat ik later op de ochtend even langs zou komen. 

Vervolgens heb ik de thuiszorg gebeld, die ken ik niet maar zij kenden mijn naam wel, maar die wist ook niet wat ze er mee aan moesten, die gingen dus maar de huisarts bellen. Later werd ik terug gebeld  dat de huisarts stappen ging ondernemen voor een tijdelijke spoedopname zodat ze even tot rust kan komen maar wist niet hoelang dat zou gaan duren. Ik heb  óók nog een andere kennis van Truus gebeld die contact heeft met instanties en de huisarts. Zodat zij ook op de hoogte is. Dit wordt te ingewikkeld voor mij en dan moet je aan de bel trekken. 

Toen ik later die ochtend bij haar kwam was de thuiszorg net in huis, een schat van een man die alles heel rustig deed en naar haar luisterde, ik ben weer vrij gauw weggegaan zodat hij z'n werk kon doen. S' middags ben ik weer even terug gegaan en toen leek het iets beter te gaan. 

Vanmiddag ging ik weer even kijken want dan heb ik toch geen rust, weer helemaal warrig en achterdochtig, via de klok word ze in de gaten gehouden zei ze en alleen als ze zwarte puntjes op de klok zag mocht ze dingen aan me vertellen. Weer wat te eten en te drinken gegeven.

Op een gegeven moment heb ik haar af kunnen leiden en zijn we in huis wat dingen op gaan ruimen, ze zou het liefste willen dat je blijft maar ik heb gezegd dat ik een afspraak had. Voorzichtig geprobeerd te praten of het niet fijner zou zijn als ze naar een tehuis zou gaan, dat wil ze wel maar dan moet het allemaal wel op háár manier. Ik weet niet of die spoedopname door gaat want het schijnt zo te zijn dat een opname definitief is en dat tijdelijk geen optie is. Dat gaat nog wat worden. Wordt vervolgd. 

En nu ben ik aan een borrel toe.

Allemaal een prettig weekend.🙋