Brievenbuspakje.

 Zoals ik eerder al schreef wil ik altijd iets op de pennen hebben staan en dus moest er een nieuw project gevonden worden, dat vond ik bij de Zeeman, daar hadden ze leuke wol voor weinig geld,  dat is niet geheel onbelangrijk omdat mijn ervaring is dat ik zelf gefröbelde kledingstukken niet vaak draag, behalve als het naaiwerk is, dat draag ik altijd wel. 

Goed, de wol was in huis. lekker dik, ik hou van los breiwerk en dus wilde ik pendikte 9 gebruiken maar ondanks dat ik heel veel breinaalden heb zat 9 daar niet bij en bij de Zeeman waren ze niet in voorraad.

 Hum, ik had geen zin om een week te wachten om te zien of ze dan op de markt te koop waren en dus had ik bedacht dat ik ze dan wel online kon bestellen dan zouden ze de volgende dag in huis zijn, dat moest dan maar want het was gewoon een brievenbus pakje dacht ik. 

Toen ze bezorgd werden wist ik niet wat ik zag, wat een verspilling van geld, tijd en energie. De twee breinaalden zaten in een doos van 25 bij 40 centimeter. Als ik dat geweten had dan had ik wel gewacht, maar ja ik wist het niet. 

Zoals te zien is ben ik met goede zin begonnen, het moet een mouwloos vest worden in gerstekorrelsteek( verspringend 1 recht, 1 averecht)  en omdat ik altijd graag iets in m'n nek wil hebben ga ik proberen om er een kraag op te breien, nog nooit gedaan dus ik ben benieuwd of het gaat lukken.

Helaas ontdekte ik vlak nadat ik bovenstaande foto had gemaakt dat ik al in het begin een fout had gemaakt, de gerstekorrel versprong niet, eerst dacht ik nog: ach dat ziet niemand en breidde stug door maar het zat me niet lekker en heb het toch maar weer uitgehaald. 

Ach ja, zo blijft een mens bezig. 

Allemaal een hele goede dag 🙋

Verpleeghuis.

 Gisteren bracht ik een bezoek aan mijn vriendin in het verpleeghuis. Ze woont sinds ruim een week nu op de somatische afd. want haar hoofd is nog redelijk goed maar haar lijf geeft het op, ze valt steeds. 

Ik zeg expres 'woont' want meestal wordt er gezegd 'opgenomen'  maar dat klinkt zo - op sterven na dood- en zover is ze nog niet. Het was fijn om haar weer te zien, maar het was ook confronterend. De omgeving, de stilte in de gangen… alles herinnerde me eraan dat dit niet zomaar een plek is, maar een eindstation in levens die ooit zo vol beweging waren.

Ze glimlachte toen ze me zag, en was blij dat ik even bij haar kwam kijken. Maar haar blik dwaalde soms af, en ze vertelde een paar keer hetzelfde, dat het erg wennen was, en erg vermoeiend en dat ze niet wist dat ze zoveel spullen had waar allemaal keuzes over gemaakt moesten worden enz. Ik probeerde luchtige dingen te vertellen, maar dat kwam niet zo goed binnen, ze was nog te verward van wat er allemaal gebeurd was. 

Het deed pijn om haar zo te zien. Niet omdat ze veranderd is, maar omdat ik besefte hoe kwetsbaar we allemaal zijn. Hoe snel het leven kan verschuiven van vanzelfsprekend naar zorgafhankelijk. Alhoewel, eigenlijk vind ik het leven niet zo vanzelfsprekend. 

Als ik denk aan de manier hoe zij de laatste paar jaar haar dagen door bracht; alleen nog even naar beneden voor een boodschapje en zelfs dat het laatste jaar niet meer, en verder zitten wachten tot er iemand langs komt, wat inhoudt dat er dan toch dagen zijn dat je alleen de thuishulp spreekt die allemaal haast hebben. 

Nu wordt ze elke middag naar beneden gebracht waar ze aan allerlei activiteiten mee doet en waar ze veel lekkerder eten krijgt ( ze was daar heel enthousiast over) dan wat ze voor zichzelf klaarmaakte.

Ik liep naar buiten met een dubbel gevoel, blij voor haar dat er nu goed voor haar wordt gezorgd  en niet langer hele dagen alleen is maar ik vond het ook heel erg  confronterend, op de manier van: is dit ook mijn toekomst voor als het thuis echt niet meer gaat? 

Ja dat zal wel- als er tegen die tijd nog ergens een plekje te vinden is😨- kijk ik daar met afschuw naar? Nee. in gedachten was ik die kamer- met achter een muur een apart gedeelte voor het bed en een kast zodat je niet de hele dag naar het bed zit te kijken- al met m'n eigen spullen aan het inrichten.

Met als gevolg dat ik nu weer in m'n huis aan het rond kijken ben; wat kan er nu alvast allemaal weg? 

Maar voorlopig ben ik nog blij dat ik m'n eigen bedoeninkje  heb.

Allemaal een hele goede dag.🙋

Zondagskind.

 

 Weer een bijzonder boek gelezen, op sommige momenten kreeg ik gewoon tranen in m'n ogen. Het speelt in een tijd dat er over autisme helemaal nog niet zoveel bekend was. In dit boek krijg je een beeld hoe de beleving van de buitenwereld is bij iemand die Asperger heeft. Het is hartverscheurend. 

 Jasmijn Vink praat niet. Wel met haar hond. En met Elvis. Die zeggen namelijk niets terug en dat is fijn. Hoe kan het dat anderen wel weten hoe ze zich moeten gedragen? Dat mensen zich kunnen afsluiten voor alle prikkels, die ervoor zorgen dat haar hoofd implodeert? Zondagskind neemt de lezer mee in de belevingswereld van iemand met Asperger. Met vallen en opkrabbelen leert Jasmijn hoe ze zich in sociale situaties staande kan houden. Een pure en overdonderende roman over opgroeien met autisme.

Judith Visser schreef meer dan 15 boeken en is de laatste jaren vooral bekend van haar autobiografische romans Zondagskind en Zondagsleven, waarvan meer dan 90.000 exemplaren zijn verkocht. In 2023 verscheen haar meest recente roman Het meisje met de halve ster. Judith woont in Rockanje, waar zij werkt aan haar nieuwe boek.

Ik zag dat er nu net een vervolg is uitgekomen, ik weet niet of ik die ook ga lezen want vaak zijn vervolgen alleen maar meer van hetzelfde. Ik zie wel.

Allemaal een hele goede dag. 🙋

Amsterdam.

 

Maandag heb ik een dagje Amsterdam gedaan, eerst s' morgens een beetje lopen tutten in huis en toen opeens kreeg ik de geest om naar de Noordermarkt te gaan, best wel een fenomeen maar ik was er nog nooit geweest. Ik was met een goed lijf opgestaan want dat moet je ook elke dag maar weer afwachten, het was prima weer, niet te koud en niet te warm, droog en af en toe het zonnetje er bij. 

Via 9292 opgezocht hoe ik er met het openbaar vervoer kon komen en toen via Google Maps de looproute opgezocht, dat ging prima en dat is voor mij al heel wat want ik heb een richtingsgevoel van nul komma nul maar het ging in een keer goed. Onderweg werd ik aan alle kanten afgeleid want ik was nog nooit in deze buurt geweest.  

De markt vond ik leuk en ik was verbaast dat er zoveel grote kramen met heel veel kleding waren, allemaal enkele stuks, maar ik heb nooit zin om daar tussen te gaan lopen zoeken want de kans dat je iets leuks vindt en dan ook nog in de goede maat  lijkt me heel klein dus dat heb ik overgeslagen. 

Ik ging eigenlijk voor leuke stofjes want ik heb wel weer zin om wat voor mezelf te maken maar daar was maar een kraam van en daar zag ik niks naar m'n zin. Ik heb wel wol gekocht voor een volgend, volgend, volgend project.

Op een gegeven moment toen ik best wel een beetje moe werd zag ik een heel gezellig terrasje waar ik heerlijk heb zitten lunchen. Nog net warm genoeg om buiten te zitten. Er waren daar hele vriendelijke, glimlachende obers, een daar van liep keurig met me mee  toen ik vroeg waar het toilet was en wees me op de op- en afstapjes en dus niet zo'n

achteloze armzwaai " daar achterin" wat je ook vaak meemaakt. Ik hou daar van.

Helaas heb ik korter rond gelopen  dan gepland  omdat de batterij van m'n telefoon leeg was ( vergeten op te laden😡) en zonder foto's te kunnen maken vond ik het niet leuk meer.

Al met al had ik een heerlijke dag, ondanks dat het een rot periode voor mij is op dit moment want vier jaar geleden is m'n man wegens gevorderde Alzheimer in een verpleeghuis opgenomen, overleden en gecremeerd, alles in vijf weken tijd, en hij was deze maand ook nog jarig dus......

Maar goed, we gaan me frisse moed verder.

Dit is een selectie van de foto's die ik nog wel heb kunnen maken.

Allemaal een hele goede dag.🙋

Dank.stom.

 Dank voor jullie positieve reactie op m'n vest en ook dank aan de mensen die er niks aan vonden dat ze niet gereageerd hebben want laten we eerlijk zijn je wil toch het liefste gezellige commentaren.

Wat ik nog vergeten was te vertellen was dat het nog een heel karwei was om de strepen in het voorpand in beide panden op gelijke hoogte te krijgen. Dat is namelijk een tik van mij; strepen en ruitjes moeten doorlopen. Het was ingewikkeld omdat elke bol wol- in dit geval katoen-  niet op dezelfde plek van het verfbad begon, de ene bol begon bv bij het donkerroze gedeelte en de volgende bij beige en weer een ander bij bruin. Zo'n bolletje heeft bv 100 meter en na 100 meter knippen ze het af, maakt niet uit welke kleur het op daar heeft. Ik vind dat stom. Ik heb meerdere bollen half af zitten rollen om de goede begin kleur  te vinden. Stel je nou eens voor dat die bruine strepen op ongelijke hoogte zouden zitten dan zou dat toch heel lelijk geweest zijn? Ook bij de mouwen, die moesten van mij hetzelfde worden. Het is niet helemaal gelukt maar dat vond ik juiste wel speels, ik vond de bruine strepen het belangrijkst en dat het licht en donker roze op dezelfde plek kwam.

Snappen jullie het nog een beetje? Tja, je bent een pietje precies of je bent het niet.

Ik weet ook al wat het volgende project gaat worden, daarover later meer.

En m'n dak is weer gemaakt vanmorgen om half 8 waren ze er. Ik ben blij.

Allemaal een hele goede dag. 🙋

Handwerken.

 Zoals mijn moeder vroeger altijd zei: 'ik heb altijd wat op de pennen staan'  En dat heb ik van haar over genomen, het leukste vind ik het als ik zit te breien met pennen die zij ook nog in haar handen heeft gehad. 

Het is heel vervelend maar ik kan niet alleen maar met m'n handen over elkaar t.v. kijken, ik ga me dan vervelen, ik moet iets te frummelen hebben en dus heb ik altijd wat op de pennen staan al was het dan de laatste tijd een haaknaald. 

M'n gehaakte vest is nu klaar, geheel eigen ontwerp, toen ik begon was ik helemaal enthousiast en zat uren te haken, gaande weg begon ik te twijfelen - is het wel zo leuk als ik dacht dat het zou worden en nu die af is heb ik daar nog steeds geen antwoord op. Mijn criterium is altijd: zou ik het kopen als ik het in de winkel zou zien hangen en ook daar heb ik nog steeds geen antwoord op.

Met knoopjes die ik nog in de knopendoos had zitten. Maar goed hij is nu af en of ik het ga dragen gaan we vanzelf meemaken. Slechte foto's trouwens maar het ging niet beter.

Allemaal een hele goede dag.🙋‍♀️

Hypotheekrenteaftrek.

 Ik heb een probleem en ik loop er de laatste paar dagen over na te denken. Het is een probleem waar ik geen verstand van heb.

Het gaat over de hypotheekrenteaftrek.

Even voor alle duidelijkheid waarom ik er geen verstand van heb; ik woon in een huurhuis dus heb er nooit mee te maken gehad. 

Toen we gingen trouwen ( 59 jaar geleden) verdienden we nog niet genoeg om een huis te kopen en later is het er om verschillende persoonlijke redenen niet van gekomen.

Sommige partijen willen de hypotheekrenteaftrek nu in 30 jaar gaan afbouwen, wat vind ik daarvan? 

Aan de ene kant denk ik ja doen, want ik vind het een beetje onrechtvaardig ten opzichte van de huurders, de kopers krijgen dus steun van de regering ( van belastinggeld, dus van ons allemaal) en de huurders krijgen niks. 

Wij hebben gewoon gespaard  als we iets duurs wilden kopen, niemand heeft ons daar bij geholpen. We hebben ook nooit een toeslag voor wat dan ook gehad, ook nooit schulden gehad aan wie dan ook.

 Ik vind het allemaal een beetje gemakzuchtig; Ik wil een mooi huis kopen maar ik kan het eigenlijk niet betalen  maar de regering ( dus wij allemaal)  helpt en dus kan ik  toch een duurder huis kopen dan wat ik normaal gesproken zou kunnen betalen, dan maar hoge schulden. 

De economen zeggen ook: door de hypotheekrente af te schaffen gaan de huizenprijzen dalen en kijk dan kun je misschien wél een huis betalen zonder hulp van buitenaf. 

Nu wordt er geklaagd dat jongelui zolang thuis moeten blijven wonen omdat er geen huizen zijn maar dat was vroeger ook al zo, vroeger gingen jonge mensen ook bij hun ouders in wonen. (Hierbij wil ik absoluut niet zeggen dat dat beter was.)  Dus eigenlijk is er niet zoveel veranderd. 

Weet je, ik gun iedereen een fijn eigen dak boven z'n hoofd maar het kan ook wel een tandje minder. Je hoeft niet alles te willen en denken dat alles moet kunnen. 

Maaaaar.... als ik aan m'n kleinkinderen ( 20 en 22) denk dan zullen zij toch ook ooit eens het huis uit moeten en van een beginnersloontje kun je geen huis kopen en huurhuizen zijn er niet. Misschien kunnen ze dan op een gegeven moment mét steun van de overheid dan toch wel eens ooit een huis gaan kopen?  

Dus moeten de partijen  dan van die hypotheekrente afblijven of niet? 

Ik weet het niet, misschien zouden er meer goedkope koop- maar ook huurhuizen gebouwd moeten worden. Het hoeft allemaal niet zo luxe en uitgebreid.

Allemaal een hele goede dag en duimen jullie even voor me dat het weinig of niet gaat regenen? want waar de dakpan is afgewaaid zit precies een soort ontluchting gat en ik ben bang dat ik daardoor lekkage krijg, er zit wel een soort van plastic dop voor maar die sluit niet helemaal af, anders zou het geen ontluchting ding zijn. Jullie zien wel dat ik er héél veel verstand van heb 😂

Dank voor jullie reacties op m'n blog over die vaccinaties, door jullie heb ik besloten om ze toch maar te halen want ik wil niet ziek worden.

Berber, dank je wel.😘