Het is algemeen bekend dat het moeilijk is om een boek aan te prijzen want smaken verschillen. Heel vaak ben ik er in gestonken, dan heb ik een boek gekocht wat aan alle kanten wordt aangeprezen en wat prijzen heeft gekregen en waar ik dan vervolgens niks aan vond. ( zal wel aan mij liggen denk ik dan😀)
Nu heb ik een boek gelezen wat ik héél bijzonder vind.
Het is geen boek wat ik voor die cursus moest lezen maar of het nou door die cursus komt of door de schrijfster van dit boek maar opeens gaan mooie zinnen me heel erg opvallen.
Het is een familieroman met natuurlijk de nodige problemen, adoptie, alcoholisme, miskraam enz.
Even een paar zinnen die me opvielen maar er waren er meerdere:
Als de hoofdpersoon eindelijk aan zichzelf moet toegeven, na heel veel strubbelingen, dat ze toch wel van die man houdt, zegt ze: ' ja, voor jou leg ik m'n boek weg. ik vind dat de ultieme liefdesverklaring.
Als dezelfde hoofdpersoon het over haar alcoholische vader heeft zegt ze:' de geur van gin achtervolgt hem als de staart van een vlieger' dat vind ik zo mooi gezegd, je ziet het ook een beetje voor je.
Als diezelfde alcoholische vader in een heel confronterende situatie zit waar hij geen raad mee weet beseft hij: het is stil om ons heen, afgezien van mijn schreeuwende onvermogen om een zinnige opmerking te bedenken.
Dat voelen we toch allemaal wel eens; dat je voelt dat je iets moet zeggen maar dat je met geen mogelijkheid weet wat.
Het is de debuutroman van deze schrijfster en ik hoop dat ze nog meer gaat schrijven.
Allemaal een hele goede dag en ik heb gisteren geen kleding gekocht, wel wol om dan maar zelf een trui te breien.😀🙋♀️
Geen opmerkingen:
Een reactie posten