Gisteren en vandaag.

 Soms verbaas ik me er wel eens over dat een mens per dag  zo verschillend op kan staan, ik tenminste wel, en dan bedoel ik niet letterlijk hoe ik uit bed stap maar geestelijk en lichamelijk. 

De ene keer sta ik op en dan ga ik aan de slag en heb er zin in, even dit en straks dat en vanmiddag daar heen, enz. Maar soms ben ik aan begin van de dag al moe en down, piept en kraakt het aan alle kanten en kan ik me nergens toe zetten. Misschien herkennen jullie dat ook wel?

Zo'n dag was het gisteren, vandaar dat er ook geen blogje was. Ik heb nog geprobeerd om mezelf op te peppen door een nuttig karweitje te gaan doen; buiten de ramen lappen en zelfs het bovenlicht boven de voordeur, daar moet je helemaal een trap voor pakken en daar heb ik meestal geen zin in maar nu wel. 🤔

Helaas klaarde ik er niet van op, ik weet dat ik dan actie moet ondernemen want als ik in die lethargische gemoedstoestand blijf hangen heb ik s' avonds zwaar de pest in over  de verloren dag. De meesten van jullie weten wel dat ik dat wel kan, mezelf oppeppen.

Het  innerlijke stemmetje van mij spreekt me dan streng toe:

Ga wat doen! ga bv. fietsen, geen zin in, maakt niet uit gewoon doen! weet niet waar heen, maakt ook niet uit gewoon opstappen! 

 

Dit blijf ik mooi vinden. Als je goed kijkt zie je op de achtergrond de ARENA.

En dat heb ik dus maar gedaan. Uiteindelijk heb ik 32 km gefietst. Onderweg genoeg tijd om na te denken over waarom ik zo down was.  Dat heeft denk ik  met de tijd van het jaar te maken, 3 jaar geleden om deze tijd was het natuurlijk drama met manlief. Voor degenen die het niet weten: hij is op 20 augustus 2021 opgenomen in een verpleeghuis en een maand later op 20 september overleden. Dus  hoe je het ook wendt of keert, deze maand is vervelend. Denk nou niet dat ik grienend door het huis loop, helemaal niet, maar het zit toch wel wat meer in m'n hoofd dan anders.

Tijdens de fietstocht ook nog bij een restaurant gestopt en wat gegeten en gedronken. Ook weer zo'n stap van: gewoon doen! Op het terras was het loei druk maar binnen was het stil dus ben ik lekker binnen gaan zitten. Ik was zo slim om een tijdschrift mee te nemen want anders zit je ook maar een beetje in je eentje te zitten en ik weiger om dan steeds op m'n telefoon te zitten ( gekke uitdrukking, ik zie mezelf dan letterlijk óp m'n telefoon zitten 😂) vandaar het tijdschrift, ik heb daar heerlijk gezeten en kwam uiteindelijk moe maar voldaan weer thuis. 

 

Straks ga ik naar een openlucht mis bij de kerk in m'n geboortedorp. Een prachtige kerk. Lot jij kent hem wel. Vorig jaar ben ik ook geweest toen vond ik het nogal een poppenkast, zitten, staan, een gebed opzeggen weer zitten/staan, zingen, luisteren naar het koor waar m'n broer in zingt  enz. en ik vond het vooral lang duren maar nu ben ik op dat alles voorbereid. 

Allemaal een hele goede dag. 🙋‍♀️

Nee Lot ik heb niet op de bank geslapen, ik heb eerst rustig een kopje koffie genomen en daarna weer alles in de oude staat teruggebracht. 🤔

Nicole, ik weet dus niet of die logeermatras beter ligt want hij paste niet.🤣

Hoe dom.......

 Hoe dom kan een mens zijn.

Laatst schreef ik dat ik m'n bed in etappes verschoon, gisteren vond ik dat een volgende etappe was aangebroken nl. het onderlaken. toen ik naar boven liep realiseerde ik me dat het me de laatste tijd was opgevallen dat ik niet zo lekker meer op m'n matras lag, maar kwam dat nou door de matras of door m'n lijf? Dat weet je niet.

Toen schoot me iets te binnen: op het logeerbed lag nog een zo goed als nieuw matras, ooit gekocht toen het laatste kind uit huis ging en daarna niet of nauwelijks een logé gehad dus hartstikke nieuw. 

Als ik dat matras nou eens met m'n eigen matras omruil? Dan kon ik het uit proberen. Ja El, wat een ontzettend goed idee. Zo gezegd zo gedaan. eerst m'n eigen bed afgehaald en het matras naar een andere kamer gesleept, loei zwaar. Toen het logeerbed afgehaald en dan ook meteen maar een schone matrasbeschermer en hoeslaken over het matras gedaan, daarna naar m'n slaapkamer gesleept, weer loeizwaar, zie je het een beetje voor je? en toen hoefde ik het  alleen nog maar even in m'n ledikant schuiven.

Eigen matras 80 x 200 cm.

Logeermatras 90 x 200 cm. 

Ik zeg even niks meer.

Allemaal een hele vrolijke dag🙋‍♀️

Postzegels.

Jullie zullen gisteren wel gedacht hebben wat zit ze nou geheimzinnig te doen over een spannende dag waar ze nog niet over kan schrijven. 

Dat komt door mijn paranoïde brein; je weet n.l. nooit wie er allemaal mee lezen of hoe een balletje kan rollen. Misschien is het allemaal wat overdreven van  mij maar je kunt tegenwoordig niet voorzichtig  genoeg zijn en zeker niet op internet.

Alle lieve lezers en reageerders voel je absoluut niet aangesproken het is gewoon mijn neurotische hoofd wat altijd slechtheid en moeilijkheden  ziet. 

Dan zal ik nu vertellen waarom gisteren een spannende dag voor me was: het zit zo; gisteren zijn de postzegels van manlief opgehaald ( dus boeven:  ze zijn weg, ze zijn hier niet meer, jullie hoeven niet meer in te breken) 

Zoals ik al eerder schreef is er vorige week  iemand naar de postzegelverzameling van manlief komen kijken, zij was van de Amstelveense postzegelveiling, zij houden 2 keer per jaar een internationale online  postzegel- en muntenveiling. 

Ik heb expres contact met een veiling opgenomen omdat ik handelaren niet vertrouw. Dat was een tip van een verzamelaar.

Deze veiling mevrouw was heel enthousiast, zij vond het een mooie complete verzameling met een paar bijzondere items en zij willen de handel wel voor me gaan veilen. 

Dat gaat pas volgend jaar maart gebeuren dus dat duurt nog even. Spannend. 

Het waren bij elkaar 83 postzegelalbums en 22 albums met eerste dag enveloppen. Nogmaals dieven: ze zijn weg.

Het is toch wel gek om nu twee  lege kasten te hebben, een beetje emotioneel ook, manlief is daar jarenlang heel druk mee geweest, ik zie hem nog zo aan tafel zitten met albums en losse postzegels om zich heen. Ik heb daar een hele mooie foto van en ik heb getwijfeld of ik die hier zou plaatsen maar i.v.m. de privacy toch maar niet. 

Afijn, dat was het, weer een stap gezet. 😀🤔

Francien, ik moest lachen om jouw gedoe met de nieuwe telefoon, ik had precies hetzelfde, ik moest naar rechts vegen.

Berber, wat fijn dat je die rolstoel zelf kunt betalen, lekker geen gedoe en gewacht op instanties. 

Lot, wat een voorraad heb je nu, je kunt voorlopig weer vooruit. Ik heb weinig voorraad, misschien wat wc papier, keukenrollen en wasmiddel, dat koop ik als ze in de aanbieding zijn maar verder niet. Ik woon op loopafstand van winkels dus dat is is m'n dagelijkse loopje, dan loop ik eerst een rondje en op de terugweg neem ik wat boodschapjes mee. Ik heb wel altijd wat zelf gekookte maaltijden in de vriezer.

Johanna, leuk dat je m'n schrijfseltjes kunt waarderen en dat ze herkenbaar zijn.

Allemaal een hele goede dag 🙋

Mist en schuld.

 Toen ik vanmorgen opstond was het helemaal mistig buiten, ik kan me niet herinneren wanneer dat voor het laatst was, dat is echt al héél lang geleden.

Gisteren heb ik echt een hele rustige dag gehad, eerst koffie gedronken met het kofficlubje en s 'middags in m'n "moeilijke" boeken gelezen met het idee: dan ga ik vanavond na het eten nog wel een rondje lopen maar toen regende het :-((

Ik ben er achter gekomen dat ik de avonden maar niks vind, andere alleengaanden vinden vaak de weekenden vervelend, daar heb ik geen last van, ik vind de avonden niks, ze duren lang, niks leuks op tv, behalve B&B vol liefde dan 😀, daarom ga ik graag nog  even een  eindje lopen, dan is de avond wat gebroken en heb ik het gevoel dat ik tenminste nog wat nuttigs heb gedaan.

Maar ja, het gaat zoals het gaat en het is zoals het is. 

Goh, Berber ik hoop toch zo voor je dat je die rolstoel gauw krijgt, ze kunnen dat toch bijna niet weigeren? Laat je even weten hoe het is  afgelopen?

Petra, ik wil nog helemaal geen hulp, het is goed voor me om het zelf allemaal te blijven doen dan blijf ik in beweging, ik heb laatst in de tuin gewerkt en toen gaf m'n fitbithorloge aan dat ik 3 kwartier gesport had. Zó,  dacht ik, dan hoef ik tenminste niet naar de sportschool:-)) die ik trouwens nog nooit van m'n leven van binnen heb gezien.🤔 Daarbij komt dat er overal personeel tekort is dus laat dat personeel eerst maar de mensen helpen die het écht nodig hebben. Ik zou me maar schuldig voelen als ik beslag op die mensen zou leggen. Net zoals dat ik me wel eens een beetje schuldig voel als ik met zo'n busje meega voor een dagje uit, zoals laatst naar de havens van IJuiden, dan denk ik: mischien neem ik wel een plek in van iemand die minder mobiel is dan ik en er heel graag even uit wil.  Maar ja, met zo'n busje mee is  ook iets waar ik "recht" op heb maar in dit geval zet ik dat schuldgevoel maar even van me af.🙈

Goh, toen ik vanmorgen ging zitten wist ik echt niet waar ik over moest schrijven en nu is er toch weer een lang verhaal uit gerold.

Allemaal een hele fijne dag, voor mij een beetje een spannende dag maar daar lezen jullie morgen wel over. 🙋‍♀️ ik weet nu  wel waar ik over ga schrijven😃

Oud.

 Oud worden is mooi maar oud zijn....

Dat ik misschien wel eens klaag over het druk hebben en niet meer zo kunnen gaan en staan zoals ik wil heeft niet zo zeer met huishoudelijk werk te maken. Ik ben niet zo'n poetser, ik kan rustig weken lang denken: die ramen mogen ook wel eens gelapt worden om vervolgens weer over te gaan tot de orde van de dag.

Gelukkig kan ik het allemaal nog zelf en Petra, ik heb dus geen recht op huishoudelijk hulp van de WMO. Elke dag een klusje dan kom je een heel eind.

Dat ik er wel eens zeur over druk en lichamelijke ongemakken komt gewoon omdat ik het maar niet kan accepteren dat het allemaal moeizamer gaat, niet meer hup, hup ,hup, even dit en dan ook meteen maar even dat.

Het bed verschonen  doe ik in etappes. Na de kamer stofzuigen moet ik even gaan zitten en uitrusten, met een zware wasmand de trap oplopen gaat nu treetje voor treetje, vroeger hup wasmand onder de arm en gaan.

Ik ben nu 77 en ben er nog steeds niet aan gewend om het langzamer en rustiger aan te doen, ik denk en doe nog alsof ik 18 ben. M'n hoofd is ook nog niet oud en zoals ik heel vaak hoor ( ik ga even opscheppen) zie ik er ook jonger uit

maar dan zeg ik altijd: 'dat is de buitenkant hoor, de binnenkant piept en kraakt.'

Vroeger kon ik uren lopen nu moet ik regelmatig op een bankje gaan zitten.

Ha,ha, ha, wat een onzin allemaal, duidelijk een blogje van iemand met teveel vrije tijd.😂

Allemaal een hele goede dag. 🙋

Dubbel.

Ik zit zó vreselijk dubbel in elkaar, dat heb ik altijd al gehad. Toen ik nog werkte had ik het druk en dan kon ik soms in mezelf lopen foeteren: bah wat druk, ik heb niet eens tijd om eens een beetje te winkelen, iedereen shopt er op los en ik heb geen tijd.  Maar als ik het dan eens niet zo druk had en dan ook ging  winkelen dan dacht ik na een half uurtje; wat doe ik hier eigenlijk, helemaal niet leuk dat geslenter langs die winkels ik ga lekker naar huis.

Afgelopen anderhalve week had ik het op mijn manier druk, elke dag was er wel wat, niet alleen actieve dingen maar ook dingen die m'n hoofd bezig hielden.

 Deze week staat er helemaal niets op de agenda, daar liep ik me vorige week al op te verheugen; he, lekker even helemaal niks, alleen dinsdagochtend naar het koffieclubje. Nu is het maandagochtend en denk ik: eigenlijk wel saai zo'n lege week, wat zal ik eens gaan doen en met wie kan ik eens afspreken. Met het risico dat ik later weer loop te zeuren dat het weer druk was. 

Dus nee, dat ga ik  niet doen, ik heb allemaal "moeilijke" boeken liggen over psychologie en stoïcisme en die liggen er al heel lang dus daar ga ik deze week eens werk van maken en verder wacht ik het gewoon af,  ben benieuwd hoelang ik dat volhoud.🙈  

Allemaal een hele goede dag.🙋

Boek.

 

De afgelopen tijd heb ik een bijzonder boek gelezen. Of eigenlijk drie boeken in één kaft geschreven door Dave Pelzer.

Deze Dave Pelzer verteld over zijn leven als mishandeld kind en zijn  wil om te overleven. 

Het eerste deel gaat over zijn jeugd vanaf zijn vierde tot zijn twaalfde, het tweede deel over zijn tienertijd en hoe hij bij verschillende pleegouders terecht komt en het derde deel over zijn volwassenheid en hoe hij toch maar tegen beter weten in blijft hopen dat het tussen hem en zijn moeder weer goed komt en hoe hij zich later in gaat zetten voor mishandelde en verwaarloosde kinderen.

Het is zware kost maar maar ik vond het heel....... ik kan er geen goed woord voor vinden......intrigerend, boeiend, interessant, akelig, ....... ik weet het niet, ik weet wel dat ik het achter elkaar heb uitgelezen. 

Bertiebo, nu maak je  het nog ingewikkelder ha ha ha; je hoeft dus geen geen herfst te zeggen maar je mag het ook  nazomer noemen , dat klinkt veel vrolijker dus die hou ik er in. 

Francien, ik vind het  grappig hoe jij op precies 1 september zomer dingen op gaat ruimen, ik zou vandaag maar even wachten als ik jou was want het schijnt warm te worden. En tandartsen, ik haat ze, ik heb altijd het gevoel dat ik stik als ik in die stoel lig.

Lot je kunt je herfstvakantie dus ook nazomervakantie noemen, klinkt beter vind je ook niet? 

Allemaal een hele fijne nazomerse dag 🙋