Soms lees ik iets in een boek of ik hoor iets op de tv en dan wil ik daar meer van weten. Via internet  zoek ik het dan op.

Zo hoorde ik een tijd geleden iemand vertellen dat hij gek was op muziek van Ludovico Enaudi, ik had die naam nog nooit gehoord maar er werd met zoveel vuur over hem gesproken dat ik hem heb opgezocht. 

En soms als ik een rustgevend muziekje op de achtergrond wil hebben dan zet ik het op en vind het prachtig, ik word er heel rustig van maar ik kan me ook voorstellen dat er mensen zijn die er gek van worden en het maar gepingel vinden en soms dan vind ik dat ook hoor maar dat betekent dan dat ik er niet voor in de goede stemming ben, dan heb ik meer behoefte aan rocknummers van Elvis Presley of zo, ook leuk.

Als je  onderstaand filmpje aanklikt, neem dan even rustig de tijd en blijf even luisteren het liefste met je ogen dicht. Ik stel me dan altijd voor dat die man achter de piano is gaan zitten en zomaar wat dingetjes uit probeert. You love it, or you hate it. ( een goede muziekinstallatie is wel belangrijk dan hoor je pas hoe mooi het is )

Hij heeft een keer om Green Peace te ondersteunen op een ijsschots in de Noordelijke ijszee gespeeld. 

Allemaal een hele goede dag.🙋

En Sim, is werken aan een vest wat waarschijnlijk mislukt, stoïcijns of gewoon dom😅

En Fien onkruid uittrekken wat zeker weten weer aangroeit is sowieso Sisyfusarbeid, heet of niet.

En Lot, ik vind dat je veel doet hoor, ondanks je nieuwe schouder.

En laatste positieve update van kleindochter met verbrande wang: het gaat heel goed, al hele kleine nieuwe stukjes huid te zien en veel minder rood, nu met vaseline in smeren en goed schoonhouden.

Netflix

 De afgelopen tijd is het natuurlijk heel erg mooi weer geweest met hoge temperaturen. Ik kan daar heel slecht tegen, bij het minste geringste wat ik doe breekt het zweet me aan alle kanten uit en raak dan helemaal lamgeslagen. Ik ga dan niet net doen of er niks aan de hand is en blijf gewoon dingen doen, nee, de laatste tijd  geef ik er gewoon aan toe en doe heel weinig want ik weet dat het maar tijdelijk is. 

 Het gevolg is dat ik heel veel op de bank zit. s' morgens vroeg gaat het nog wel en doe de dingetjes die ik moet doen maar de rest van de dag breng ik lezend en handwerkend door ( ik ben aan een vest begonnen wat ik waarschijnlijk nooit ga dragen, zo gaat het n.l. meestal met zelf gefrobelde dingen) en ik kijk Netflix.

Hier wat tips van series die ik goed vond:

THE SURVIVORS.

UNTAMED.

SOLEIL NOIR.

Ik vond ze boeiend.

Allemaal een hele goede dag 🙋‍♀️

Ja Lot ik had de sail heel graag in levende lijve willen zien maar het is me te druk. 15 jaar geleden heb ik daar wel op de kade gestaan en ik vond het heel indrukwekkend.

Sail en zorgen.

De kleine Sail gisteren was een debacle. De boten zouden tussen 2 en 4 langs komen en dus was ik om 2 uur bij de Amstel maar er was nog helemaal niks te zien. Ik dacht toen: dan fiets ik ze tegemoet, maar na 3 kwartier met af en toe een tussenstop 

zag ik alleen de boot van hier onder, die er dus verder niets mee te maken had, en veel plezierjachtjes. Na een uur was ik het zat en ben naar huis gegaan. Later las ik dat ik niet veel gemist had en dat het maar een paar boten waren geweest en helemaal niet zo bijzonder en dat veel mensen teleurgesteld weer naar huis waren gegaan.

Maar wat veel erger is: toen ik weer thuis was kreeg ik een telefoontje dat m'n kleindochter tweedegraads brandwonden heeft in haar gezicht, een ongelukje met een Quooker kraan, weet je wel zo'n kraan waar heet water uit komt. Ze wisten gelukkig dat je het 20 minuten moest koelen met lauw water en daarna zijn ze naar het ziekenhuis gegaan want het is natuurlijk wel haar gezicht, haar wang. Ze heeft crème gekregen om mee in te smeren. Het ziekenhuis had contact opgenomen met het brandwondencentrum in Beverwijk dus dat zal wel goed zijn.

En m'n andere kleindochter zit met 3 vriendinnen in New York ( waarvan 1 meisje anorexia heeft) 😱Dus weer genoeg dingen om me zorgen over te maken.

Afijn, die brandwonden daar gaat ze niet dood van en vrijdag komen de meiden weer terug en zoals Marcus Aurelius al zei: kijk naar de werkelijkheid en verzin er niet van alles bij. 

Allemaal een hele goede dag.🙋

Het Universum.

Geloven jullie in het Universum? Ik eigenlijk niet. Ik weet van een andere blogschrijver dat als hij iets heel graag wilde dat dan aan het Universum vroeg en dan gebeurde het vaak ook. Kleine dingetjes hoor maar vaak gebeurde dat dan wel. Ik heb dat ook wel eens geprobeerd, dan dacht ik heel sterk aan wat ik graag wilde en dacht er achteraan: Universum help me a.u.b. maar het gebeurde nooit dus daar ben ik maar mee gestopt. Maar laatst.........

Wat was het probleem:

Ik weet niet of ik het hier al eens eerder verteld heb maar ik kijk niet alleen naar tante Truus om maar ook nog naar een kennis waar ik de laatste tijd wel eens koffie mee dronk. Zij gaat erg achteruit, staat heel zwak op haar benen en valt om de haverklap. Zij heeft een zoon maar die woont in Zwitserland dus daar heeft ze niets aan. Nou roep ik altijd met m'n grote mond: als er wat is dan hoor ik het wel. En dat deed ik dus ook: of ik haar naar de tandarts\ schoonheidsspecialiste\ dokter\kapster kon rijden. Ja dat kon ik, maar dat werd zo langzamerhand een hels karwei want ze moest met alles geholpen worden, in en uit de auto gehesen, rollator in en uit de achterbak, door lange gangen in het ziekenhuis, red ze dat wel? Helpen met gaan zitten en weer opstaan bij een stoel, mee naar de dokter, weer in en uit de auto enz. na afloop mee naar boven om ervoor te zorgen dat ze weer veilig thuis was, de post ophalen, glaasje water geven enz. Zien jullie dat geredder een beetje voor je? Het was bijna niet meer te doen, ik sliep er slecht van, het ging ten koste van mezelf. ( ik ben ook de jongste niet meer 🙈)

Op een dag had ik me voorgenomen dat ik tegen haar moest gaan zeggen dat het te zwaar voor me werd, hoe erg me dat ook aan m'n hart ging want ze had dan een groot probleem. Ik vond het vreselijk om tegen haar te moeten zeggen. 

We zouden de volgende dag naar de cardioloog gaan en dan zou ik, als ik haar weer thuis bracht, het gaan zeggen. Ik had wél een telefoonnummer opgezocht van een organisatie van vrijwilligers die dit soort ritjes doen maar die zetten je voor de deur af en verder niet, maar dan kon ze die in ieder geval bellen.

Maar wat vertelde ze me toen ik haar weer veilig thuis had afgeleverd? Een buurvrouw had ontdekt dat ze lid is van een organisatie die voor dat soort zaken ook thuis komen, natuurlijk niet een dokter van het ziekenhuis maar wel de kapster/pedicure/ schoonheidsspecialiste enz. en die had ze gebeld en die komen nu voortaan bij haar thuis.😀

Probleem opgelost zonder dat ik die vervelende mededeling hoefde te doen. Wat een opluchting! En ik had het niet eens aan het Universum gevraagd.

Allemaal een hele goede dag, ik ga vanmiddag naar de kleine Sail kijken die komt over de Amstel, kan ik lekker op het fietsje naar toe. 🙋‍♀️

Berber: ja ik had het wel gelezen hoor, dat je er  met de elektrische rolstoel op uit bent geweest. Misschien toch een beetje jammer dat je je er niet prettig bij voelt? Maar je moet doen waar je je goed bij voelt. Het is geen verplichting dat je naar buiten moet.

Reactie.

Hier een reactie op wat jullie zoal gereageerd hebben op mijn stukjes. 

Lot en Fien, tot m'n schande misschien wel, moet ik bekennen dat ik nog nooit wat van Couperus heb gelezen. Misschien moet ik dit toch maar eens gaan doen. En Fien wat grappig dat je toch nog kunt genieten van boeken waarvan je al weet hoe ze gaan aflopen. Soms kom ik met een boek thuis waarvan ik dan al lezende merk dat ik het al gelezen heb en dan stop ik er mee, elke keer dat o ja, gevoel vind ik niet prettig.

Thea. Ja, ik hoop ook dat ik die gedachte van Marcus Aurelius dat je naar de werkelijkheid moet kijken en er niet van alles bij moet verzinnen, wat vaker toe kan passen, dat zou wel prettig zijn, of het ook lukt gaan we meemaken.

Anoniem. Ik denk dat je de stoïcijnen goed begrepen hebt door van doel naar doel te leven. Ik wil ook altijd een doel hebben, niks ergers dan doelloos zijn op wat voor vlak ook. Fijn voor je dat dingen weer lukken. De spreuk op het VUMC begrijp ik niet zo goed. TODAY I LOVE YOU. Vandaag hou ik van je maar morgen weet ik nog niet? zoiets? Nu ik het zo opschrijf begrijp ik het misschien wel: misschien moet je het op jezelf betrekken en moet je het elke dag even tegen jezelf zeggen? Doordat jij over het boek van Mark Tuitert schreef schoot me te binnen dat ik dat nog heb liggen maar dat was ik helemaal vergeten, ik ben er meteen in begonnen. 

Nietzomaarzo. Alleen al het feit dat de aanschaf van dat kleed zo simpel verliep maakte me extra blij. Je schrijft ook dat aan je moeders kant de strengheid van het geloof herkenbaar was. Het lijkt me heel erg als je constant denkt dat iedereen slecht en zondig is en in de hel komt. Wat voor leven heb je dan? Ik denk dat je als kinderen daar altijd last van blijft houden ook als je sfeer later wat losser wordt.

Johmar. Dat lijkt me niet eenvoudig om met iemand die autisme heeft iets uit te moeten zoeken, ik denk dat je dan veel geduld nodig hebt. Wat grappig die katten die zich dan op zo'n kruintje storten. Gelukkig dat ze die tafelpoot er op kon zetten anders zou het misschien wel gauw een kaal kruintje geworden zijn. 😀

Mariette. Het zwijgen van Maria Zachea heb ik lang geleden gelezen, weet niet meer precies hoe het ging maar die van Truska Bast ga ik opzoeken. 

Zuinigaan. Ik heb Fresia's voor mevr. Brak nog niet gelezen maar ga het zeker doen. Ik ben niet in een streng gelovig milieu opgegroeid maar vind het wel interessant om te lezen hoe dat dan in gezin toegaat en hoe de verschillende familieleden met dat geloof omgaan.

Adriana. Het lijkt mij ook heel moeilijk om als je heel lang met je man samen bent geweest dan weer aan een ander te wennen, dan heb je zo je routines waar je je wel bij voelt. Het lijkt me dat jullie een heel goed leven hebben gehad, vooral dat "lullen bij een glaasje" sprak me aan, wij deden dat nooit, wel dat glaasje maar niet dat "lullen" mijn man was geen prater. Maar we konden tot volle tevredenheid in stilte bij elkaar zitten. Daar ga ik nog eens iets over schrijven.

Ina. Jij schreef over die foto van Alexia ter gelegenheid van die diploma-uitreiking, ik heb er nog naar

gezocht toen ik dat stukje schreef maar kon hem niet zo snel vinden ( te weinig geduld) Nu wel 😀Toen ik die foto zag begon ik me gewoon zorgen om dat kind te maken, zo mager, zo onverzorgd, iedereen maakte zich druk over die tekst op haar telefoon maar ik zag alleen maar hoe slecht zij er uit zag. En trouwens die broek van Ariana is veel te lang, was er even geen kledingstyliste in de buurt of zo? 

Berber, wat ben jij toch een bijzonder mens, dat jij ondanks je beperkingen je leven een acht geeft. Ik zou niet weten wat voor cijfer ik m'n leven zou geven, het is maar op welk moment je dat aan me vraagt.

Nou dit was het weer voor vandaag, allemaal een hele goede dag.🙋

Liften naar de hemel

 Weer een bijzonder boek gelezen. Een aanrader.

De zestienjarige Quintin is net ontslagen uit een jeugdinrichting als hij weer de verkeerde afslag neemt. Zijn ouders zijn ten einde raad en sturen hem naar een afgelegen gebied in Canada, waar hij zich staande moet zien te houden in een streng religieuze gemeenschap. De tijd lijkt hier al enige decennia stil te hebben gestaan, en de genegenheid en sturing waarnaar Quintin snakt zijn ver te zoeken. Zijn liefdeloze gastgezin ziet in hem vooral een gratis huishoudelijke hulp en de boer aan wie hij wordt uitbesteed ziet het als zijn taak om Quintin, met harde hand, weer op het rechte pad te krijgen.

Ondanks de barre omstandigheden blijft Quintin met een open blik naar de wereld kijken. Hij geniet van het ruige land en sluit onverwachte vriendschappen: met een peuter, een kalfje en een dakloze indiaan. En dan is er Mike, een domineeszoon in wie hij een gelijkgestemde vindt. Zal zijn Canada-avontuur een ommekeer betekenen voor de jongen die niet deugen wil of wordt hij opnieuw getraumatiseerd?

Hoef er verder geen woorden aan vuil te maken; achter elkaar uit gelezen met af en toe een traantje.

Allemaal een hele goede dag. 🙋‍♀️

Overpeinzing.

 STOICISME.

Dit boek zag ik in de boekwinkel liggen en omdat ik graag  wat meer stoïcijnser zou willen zijn heb ik het gekocht en ik kwam wel wat dingen tegen wat me aan het denken zette.

Dit bv:

Voeg in gedachten niet méér toe dan wat directe waarneming je laat zien. Je krijgt b.v. te horen dat iemand kwaad over je spreekt. Dat krijg je inderdaad te horen maar dat betekent nog niet dat die ander je kwaad heeft gedaan.  Je ziet dat je kind ziek is. Dat zie je, maar dat betekent nog niet dat het ook werkelijk gevaar loopt. Dus blijf altijd bij de directe waarneming en luister niet naar wat je eraan wilt toevoegen, dan kan je niets gebeuren.

                                                                                  - Marcus Aurelius, overpeinzingen, 8.49

Ik, met mijn zorgelijke hoofd heb hier iets aan, dit wil ik in m'n hoofd prenten. 

Elke dag lees ik een bladzij en soms kan ik er wat mee zoals bovenstaand stukje maar vaak ook helemaal niet, dan snap ik er niks van. Maar dat geeft niet, ik pik de krenten uit de pap zou je kunnen zeggen. Zijn jullie geïnteresseerd in de stoïcijnen? 

Allemaal een hele goede dag. 🙋