Een huisje in het bos.

 Vanuit het raam had ik uitzicht op een kabbelend riviertje, de oevers waren begroeid met kleurige bloemen en wuivend riet.

Stroomafwaarts kwamen twee prachtige zwanen aangedreven die vlak voor het raam uit het water klommen en eens flink hun vleugels uitschudden om ze vervolgens in het ochtend zonnetje te laten  drogen, ik had nog nooit zulke zwanen gezien, ze waren heel groot en hun vleugels waren bedekt met zwarte grillige vlekken.

Op m'n blote voeten liep ik naar buiten, de dauw lag nog op het gras maar dat voelde ik niet, de vogels kwinkeleerden dat het een lieve lust was en ik werd verwelkomd door een vrolijk blaffend licht bruin hondje die meteen rondjes om m'n benen ging draaien. Terwijl ik me bukte om hem te aaien hoorde ik een vriendelijk "goedemorgen" achter me. Toen ik me omdraaide zag ik een jonge blonde vrouw op me aflopen.

"Wat fijn om je weer te zien, ik heb je gemist" 

Huh? 

" ja, jij ook een goede morgen"  antwoordde ik een beetje verbaasd.

" Ik ben zo brutaal geweest om je tuin een beetje bij te houden en Fikkie heb ik ook wat brokjes gegeven. Was toch wel goed hoop ik?"

Huh? 

En terwijl de vogeltjes in het bos aan hun ochtend serenade begonnen keek ik verbaasd naar de idyllische omgeving,  tuin? Fikkie? 

De vriendelijke vrouw keek me een beetje onderzoekend aan,

"Ja , ik dacht die heeft het nu veel te druk met haar man maar ze komt vanzelf wel weer opdagen en kijk daar ben je"

Huh? Is dit dan van mij?  Dit leuke boshuisje, op deze prachtige plek?  Dit springerige hondje? Ben ik hier eerder geweest? Hoe komt het dat ik dat niet weet? 

 Ben ik zo druk geweest dat dit allemaal uit m'n geheugen is verdwenen? 

En toen werd ik wakker.

 En toen moest ik even heel goed nadenken of ik nou wél of niet een boshuisje had. Het was allemaal zó levensecht  geweest. 

Eindelijk had ik weer eens iets leuks gedroomd. 

Ik word altijd heel vroeg wakker, val dan na een poosje wel weer in slaap maar dan droom ik altijd en dat zijn geen leuke dromen; ik ben altijd in een vreemd land én ik ben iemand kwijt. Ik spreek de taal niet,  ze begrijpen me niet en ik weet de weg niet enz. Ik word dan helemaal in paniek en met een bonzend hart wakker.

Niet zo moeilijk om daar een verklaring voor te vinden natuurlijk.

Maar nu had ik eindelijk iets leuks gedroomd en werd ik blij wakker. 

Geen boshuisje en ook geen hondje, dat is dan weer een beetje jammer.🤣

Allemaal een goede, blije dag🙋‍♀️

Je bent aan de beurt.

 Ik heb al heel wat boeken van Loes de Hollander gelezen. Ik lees ze altijd met veel plezier, ik vind het goede boeken met goede verhaallijnen maar ik vind ze ook altijd een beetje braaf. 

Tot ik,  JE BENT AAN DE BEURT las. Dat is een en al seks en geweld. Het gaat over een paar seks beluste en gewelddadige mannen die door een paar vrouwen te grazen worden genomen.

Ik wist niet wat ik las, dat ben ik toch niet van onze Loes gewend. Af en toe werd het me gewoon  teveel en moest ik het even weg leggen maar ik heb het wel met veel plezier gelezen want je weet van Loes dat het altijd weer goed komt. 

 Als ik naar psychologie les ga kom ik in de hal van de universiteit altijd langs de boekwinkel en ik kan het niet laten om dan even naar binnen te lopen, maar ik weet nooit welke ik moet kiezen en ik vind ze te duur voor een miskoop en dus lees ik maar via de onlinebieb. Allemaal een goede dag met veel leesplezier want er is niets lekkerder dan een goed boek.🙋‍♀️

Restjes.

 Gisteren voor het eerst van m'n leven een brood taart gebakken.

Van de familiebijeenkomst had ik een zak met gesneden stokbrood overgehouden, zonde om weg te gooien natuurlijk dus lang leve Pinterest, meer dan genoeg recepten.

Het ziet er misschien een beetje gek uit maar dat komt omdat het wit en bruin brood door elkaar is. Maar ook appel, kaneel, noten en rozijnen. 

M'n vader zou gezegd hebben:" ja, zo maak je een drol nog lekker 🤣

                  Wie zegt dat je van brood geen appeltaart kunt bakken?🤣

Oké, het smaakt anders, maar prima te pruimen hoor, helemaal met een toef overgebleven slagroom.  Zo kom je wel van je restjes af 😀

Allemaal een goede, lekkere dag 🙋‍♀️

Tja......

 Tja, vandaag wordt het even een lastige, drukke dag. Manlief zou vandaag 82 geworden zijn. De tweede verjaardag dat hij er niet meer bij is. De eerste keer was 4 dagen na zijn overlijden en inplaats van bij die verjaardag stil te staan waren we toen zijn kamer in het verpleeghuis leeg aan het halen.

Het voelt niet goed om het zo voorbij te laten gaan en dus komt het grut hier eten, 6 man sterk. Omdat ik mezelf heb voorgenomen om met zo min mogelijk stress te leven ga ik niet koken. Ik heb een visschotel besteld maar ik ga wel even een pan kippensoep maken en dan lekker  ijs met slagroom toe. 

Tja...... nu ik die eerste zin nog eens over lees realiseer ik me dat jonge weduwen nu denken: wat zeur je nou? Jullie hebben een lang leven samen gehad. En dat is ook zo. 

Dus.... even verstand op nul, doen wat er gedaan moet worden en er een gezellige dag van maken met veel herinneringen en met een lach en een traan.

Allemaal ook een goede, stressloze dag 🙋‍♀️

Boodschappen.

 Ik zit op Albert Heijn te wachten en zoals jullie zien is het wel nodig dat die komt. 

Let even op het yoghurt pak ( niet op de wijn ) dat op z'n kop staat want ook al ben ik dan een luxe tante we blijven wel zuunig natuurlijk 🤣

Toen manlief er nog was kwam de blauwe auto elke week maar nu nog maar zo'n 1 keer in de maand, dan laat ik de grote bubs komen zodat ik alleen nog maar de verse dingen hoef te halen. Geen zin in dat gesjouw met zware dingen. ( luxe tante 🙈 ) 

 Het heeft heel lang geduurd voordat ik een beetje dóór had hoeveel een mens alleen eet, ik kocht teveel, ik kookte teveel en ik kocht dingen die ik eigenlijk helemaal niet zo lekker vond maar manlief wel. Zo heb ik ontdekt dat ik helemaageen pasta mens ben, ik vind het niet echt vies maar nu ik de keus heb merk ik dat ik b.v. nooit meer macaroni eet, wat me er nu aan doet denken dat ik de pasta die er nog ligt even na moet kijken want die is nu dus meer dan een jaar oud 🙈.  Opeens is de tekst blauw🤔🤬Blauwe auto, blauwe tekst, spookt het hier ? 

Allemaal een goede, smaakvolle dag. 🙋‍♀️ wat een raar rommelig stukje is het geworden. Ik doe raar of Blogger doet raar. 😱

Het Koningshuis.

 Vandaag heb ik zin om het eens lekker over het Koningshuis te hebben en dan niet over  of het wel of niet moet blijven bestaan,  daar heb ik geen mening over want als ik de discussies hoor dan denk ik dat ze allemaal gelijk hebben, ze zoeken het dus maar lekker uit. 

Nee, ik wil het over hun kleding hebben. Iemand zei dat Amalia een jurk van 100 euro aanhad en een hoedje van haar moeder, is dat echt zo? Dat was toch cynisch  bedoeld denk ik? Snap ik het niet? ik weet het niet, ik volg het allemaal niet zo maar ik zou dat eigenlijk wel grappig vinden. Dat die meiden wel vaker in de kledingkast van hun moeder struinen zie je wel vaker en gelijk hebben ze. M'n zuster en ik deden dat ook waarbij zij dan altijd m'n naaldhakken beschadigde. :-(

Maar er was iets wat me opviel, het is me al heel vaak opgevallen en ik heb er nog nooit iemand over gehoord, ik weet er dus ook geen antwoord op. 

Bij dit soort gelegenheden zie je altijd dat de koningin en in dit geval ook Amalia en ook Laurentine een soort ridderorde in hun taille dragen. Aan de linkerkant.  

Moeten ze dit? Vast wel,  maar waarom in hun taille?

Ik heb ook wel eens gezien dat die sjerp er mee vast gespeld zat en toen dacht ik : o daarom, dan heeft het een functie maar dat was deze keer niet zo. Dus waarom in de taille?

En dan nog even  over de kleding zelf: Amalia zag er leuk uit ( 100 euro of niet ) maar deze keer vond ik Maxima minder, die enorme omslagdoek, alsof het hartje winter was en de kleur stond haar ook niet, vond ik. Jammer want meestal kan ik haar stijl wel waarderen. Maar dat is mijn mening en de zogenaamde experts heb ik niet gehoord of gezien want zoals ik al zei: ik volg het allemaal niet zo.

Lekker belangrijk allemaal 😜 maar dat mag ook wel een keer.

Allemaal een goede, mooi aangeklede dag.💁

                             P.s. ik kwam ook nog deze foto tegen, 

                               Sylvana Simons tijdens prinsjesdag. 

                                      Het is toch heel bijzonder.😀

                                       

Verbijstering.

 Toen ik in het  museum was heb ik steeds met heel veel verbazing rondgelopen over het feit dat mensen zo ontzettend creatief kunnen zijn, op een gegeven moment zei m'n dochter :" doe je mond dicht " want die was letterlijk open gevallen.

Maar er was nog iets anders waar ik met verbazing of eigenlijk met  verbijstering naar heb gekeken.

Na afloop liepen we nog even door de P.C. Hooftstraat,  de duurste winkelstraat van Amsterdam  en ik zag daar mensen in de rij staan om binnen gelaten te worden bij winkels van b.v. Dior, Gucci en Versace. 

IN DEZE TIJD IN DE RIJ STAAN BIJ EEN WINKEL WAAR ZE VOOR WEET IK VEEL HOEVEEL GELD HEBBEDINGEN VERKOPEN. 

Ik kon m'n ogen niet geloven, je hoort niet anders dan dat mensen niet rond kunnen komen en dan zijn er mensen die bereid zijn om buiten te wachten tot ze naar binnen kunnen om hun geld aan onzin dingen uit te geven want laten we wél wezen ze verkopen daar geen dingen waar je niet buiten kunt.

Bij de voedselbank en een paar uur vliegen hier vandaan staan mensen in de rij voor eten en drinken.

Ik snap er niets van. Ik ben er nog ontdaan van.  Wat zit het toch scheef in de wereld.

Allemaal een goede, normale dag. 🙋‍♀️