Verhalen.

Ik kijk graag naar woonprogramma's maar  de laatste tijd wat minder, ten eerste verdenk ik ze ervan dat ze voordat ze beginnen met filmen het huis extra lelijk maken, met heel veel troep of meubels op onlogische plekken en niks gezelligs aan de muur en ná de metamorfose vind ik het vaak net een toonzaal met hier en daar een enkel dingetje wat nog "eigen" is maar verder is alles nieuw en bij een grote meubelwinkel gekocht. Ik heb wél heel veel bewondering voor de creativiteit van de interieurstylisten, het is echt geweldig wat ze met zo'n huis kunnen doen. Maar alles is nieuw, nieuw, nieuw. 

Onwillekeurig ga je dan om je heen zitten kijken in je eigen huis en bij mij is bijna alles oud, oud, oud en toen realiseerde ik me dat de meeste dingen die op een vensterbank staan of in een kast of aan de muur hangen, dingen zijn waar een herinnering aan zit.

Het zijn, wat geld betreft absoluut geen waardevolle spullen maar aan alles kleeft een verhaal en toen realiseerde ik me ook dat de kinderen waarschijnlijk van een hele hoop dingen dat verhaal helemaal niet kennen of misschien vergeten zijn.

                      Neem nou dit dingetje, niet groter dan 2 bij 2.5. cm.

Een heel klein schatkistje van dun koper gemaakt met een vingerhoedje  en een klosje garen erin, niks waard maar het is het allereerste cadeautje wat ik van manlief heb gekregen toen we nog maar heel kort verkering hadden. Het is dus al bijna 60 jaar in mijn bezit.

Ik denk niet dat de kinderen dat weten dus als ze straks ( hopelijk voorlopig nog niet) het huis leeg gaan halen en ze weten dat niet, wat doen ze er dan mee? 

Neem nou deze prent 

Ruim 80 jaar oud en er zit een verhaal aan vast, zal ik heus wel eens verteld hebben maar weten ze dat nog? Straks denken ze nog dat ik hem bij de kringloop vandaan heb.

Toen dat allemaal tot me doordrong ben ik overal papiertjes in gaan doen en achter gaan plakken, niet met een naam erop voor wie het mag hebben, dat zoeken ze zelf maar uit,  maar met een kort verhaaltje zodat ze in ieder geval de achtergrond kennen want om ze nu te pas en te onpas met verhalen te gaan lastig vallen; dit potje was van ome Piet, en deze ring is van tante Sjaan geweest, enz. Dat lijkt me niet zo'n goed idee. Dan gaan ze misschien denken: daar heb je haar weer met dat verhaal over opa.

Wat ze  uiteindelijk met al die "troep" gaan doen moeten ze zelf maar bepalen,  maar ze moeten het wel weten.

Ach, waar een mens al niet over na loopt te denken.

ik vind het fijn al die ouwe dingen om me heen, ook al zijn ze geen cent waard.

Allemaal een goede, waardevolle dag.🙋‍♀️

Zakken.

 Tja. Saaie regenachtige zondag, geen weer om te wandelen, fietsen of wat dan ook en dus heb ik er maar een pyjamadag van gemaakt wat niet wil zeggen dat ik niets gedaan heb. Integendeel; ik had vrijdag op de markt een lapje stof gekocht en daar wilde ik iets mee.

Ik koop wel vaker een lap stof maar tot nu toe verdwenen die altijd in de kast, die al maar voller en voller wordt 🙈 . Maar in deze had ik wel zin, ik wilde er iets T shirterigs van maken.

Werk in  uitvoering.

In de hele mand geen fatsoenlijk zwart biasbandje te vinden om de hals mee af te werken. ☹️.

En dus heb ik zelf maar iets gefrōbeld.

                                         Het uiteindelijke resultaat.

En met een losse col voor het kouwe nekkie. En let op het detail: zakjes.😀

Ik ben gek op zakken, als je even niet weet waar je je handen moet laten dan stop je ze in je zak. Mijn moeder had daar een hekel aan, als iemand met z'n handen in z'n zakken stond zei ze altijd:

 ' ga je verhuizen of zo? ' 

' huh?'

' ja, je handen zijn al ingepakt' 🤣

Maar goed, ik heb er in ieder geval weer een soort van T shirt bij.

Allemaal een goede, gezellige dag.🙋‍♀️

P.s. Berber, lijkt die col een beetje op een Mōbius sjawl die jij wel eens haakt? 

P.s. Anneke Broos, dank voor je reactie.

P.s. Lot, het is fijn om dingen in huis te hebben waar herinneringen aan zitten. Ik kom hier later nog op terug.

P.s. Thea, hier zie je bijna nooit bordjes met: geen pin. Maar als ik ze zie dan kan ik er niets aan doen dat mijn achterdochtige geest meteen denkt: hier klopt iets niet.

Passie.

 Ik blijf kunst fascinerend vinden.

Gisteren was ik een heel eind lopen en toen kwam ik langs Museum Jan en omdat ik wel even uit wilde rusten en nodig naar de wc moest ben ik daar even binnen  gelopen. Lang leve de museumjaarkaart want als je entree moet betalen doe je dat niet.  

Daar was een tentoonstelling van de Nederlandse schilder  Wim Oepts, Nooit van gehoord. s'avonds zag ik toevallig dat hij besproken werd in het programma Nu te zien op NPO 2.

                                 Hij heeft o.a dit gemaakt maar ook dit.

                                              Ik vind dat zó knap!

Naast Wim Oepts was er ook een tentoonstelling van Barbara Nanning;

                               

                                   Bewogen verstilling. Glas sculpturen.

Ik vind dat allemaal zo knap, ik wou dat ik dat kon. Die mensen hebben/ hadden tenminste een passie. Ik wou dat ik een passie had. 

De psychologie docent zei laatst: ' het is puur mazzel of je wel of niet een passie hebt, de één loopt er op z' n 8ste al tegenaan en de ander vindt hem nooit' 

Ik ben nu 75 en ben er nog geen tegen gekomen, wat ik ook niet meer verwacht eigenlijk, dat is dan weer een beetje jammer. Maar wat niet is kan nog komen want de wat saaie wandeling gisteren eindigde toch nog interessant. Had ik ook niet verwacht.

Allemaal een goede, met veel onverwachte dingen gevulde dag. 🙋‍♀️

Een raar gevoel.

 Hebben jullie dat nou ook? Dat je steeds achterdochtiger word?

Je wordt continue gewaarschuwd; kijk wie er voor de deur staat, klik niet op linkjes, de bank stuurt geen sms'jes en belt niet op, laat geen vreemde mensen binnen ook al moeten ze nog zo nodig naar de wc. etcetera.

M'n dochter kreeg laatst, toen ik daar was om een verjaardag te vieren,  een appje: ' hoi mam, zo stom, ik ben m'n telefoon kwijt en heb nu een nieuw nummer' enz. Gelukkig zaten haar kinderen gewoon aan tafel dus was het meteen duidelijk dat het een oplichter was maar als die kinderen nou eens niet thuis waren geweest? Ik denk dat ze wel zo slim geweest zou zijn om er niet in te trappen, maar toch.

Zoals ik al zei: je wordt steeds achterdochtiger en vertrouwd niemand meer, zo jammer.

Van de week moest ik naar de stomerij, ik kom eigenlijk nooit bij een stomerij maar nu wilde ik een dekbed laten stomen. Ik wist dat er bij mij in de buurt  een grote zat dus hup daar naar toe. Toen ik daar aan kwam zag ik met grote letters op de gevel staan:  De enige Chinese stomerij in de stad.

Huh? Chinese? Wat betekent dat? Waarom staat dat er zo expliciet bij? Kun je hier ook eten bestellen? Het zag er uit als een gewone wasserij/ stomerij.

Toen ik binnen stapte zag ik het volgende bordje:  Wij hebben geen pin.

Huh? In deze tijd geen pin? Zelfs marktkooplui hebben tegenwoordig  een pinapparaat en deze grote stomerij niet?  Raar!

Het enige wat ik kon bedenken was: Wat is dit nou weer voor witwasserij? 🤣 (En dan bedoel ik niet de was en de kleding aldaar aanwezig.😂)  én wil ik daar wel aan meewerken?

Maar ja, ik wilde wel graag dat dekbed gestoomd hebben en dus werkte ik maar mee, maar dan  moet ik er wel aan denken dat als ik het weer op ga halen dat ik contant geld mee neem en dat is toch een beetje een raar gevoel.

Allemaal een goede, fris gewassen  dag.💁

Ja hoor........

 Ja hoor, hij staat er weer, weer een beetje groter dan vorig jaar en inmiddels 105 centimeter breed, de lidcactus die het hele jaar in de logeerkamer staat en in deze tijd van het jaar altijd zin krijgt om te bloeien en dan mag ie even naar beneden.

En dit is een kindje van hem of haar, vorig jaar heb ik hem gestekt en dat is gelukt. Deze was eigenwijs en kon niet wachten met bloeien en loopt dus een beetje voor. 

En zo blijf je bezig.

Allemaal een goede, bloemige dag. 🙋‍♀️

Tja...........

 Ik weet niet meer of het op dit blog was,  maar érgens heb ik op zitten scheppen over mijn goed gesorteerde spijker- en schroevenbakken. Goh wat zag dat er goed uit, goh wat was ik toch goed bezig, goh wat ruimde dat lekker op. Daar kan menig klusser nog een puntje aan.

              Moet je natuurlijk er niet eentje niet uit je handen laten vallen.

   Opscheppen moet je ook alleen doen als het eten op tafel staat.🤣

                                  Jullie ook allemaal een fijne dag🫤🙋‍♀️

Zolder.

                               Heb ik deze foto' s al eens laten zien?

Ooit heb ik op een fotografie cursus gezeten, een van de opdrachten was o.a. : ga naar een winkel of bedrijf en vraag of je daar foto's mag  maken. Nou daar had ik helemaal geen zijn in, dat durfde ik niet en waar ga je  dan heen? Toen heb ik maar foto's van dingen gemaakt die ik op zolder heb staan, o.a. deze. Die zolder is ingericht als heel klein  naai ateliertje. Ik heb daar jarenlang kleding voor dames gemaakt en natuurlijk ook mijn eigen kleding.

De laatste jaren kom ik daar nog maar heel weinig, wat ik wel jammer vind. Met dat mooie weer steeds ga ik liever naar buiten, nou ja, misschien als het weer slecht weer word.

Die foto's vielen overigens erg in de smaak bij de cursus leidster. Wat ik dan wel weer leuk vond; gewoon bij mij op zolder.

Allemaal een  goede, leuke dag.🙋‍♀️