zondag 30 november 2025

Het gestrande schip.

 Laatst las ik een blog ( weet niet meer van wie) dat ging over waarom mensen vaak dingen willen hebben die andere mensen ook hebben.  Ik heb daar niet zo'n last van, ik hoef geen grotere auto omdat de buren die hebben b.v. 

Waar ik wel last van heb is dat als ik ga winkelen, ik niet met lege handen thuis wil komen, dan móét ik iets  kopen. Zoals laatst bij de Crea beurs, had ik al verteld dat ik daar geweest ben vorige week? Ik ging daar naartoe om nieuwe ideeën op te doen, in de hoop dat ik iets zou vinden wat ik nog niet kende en waar ik dan helemaal vol van zou zijn en waar ik me dan de rest van de winter mee bezig kon houden. 

Niet dus, niks nieuws onder de zon maar ja, ik wilde niet met lege handen weg gaan en heb dus maar bij de laatste kraam een setje zelf te borduren Kerstkaarten gekocht en dat borduren moest dan op papier. Dat had ik nog nooit gedaan, niet dat ik me kan herinneren tenminste. 


🙋

Toen ik het thuis uitpakte dacht ik al: Wat een gepriegel, wat een miskoop. De rand er omheen moet je borduren en in het midden plak je dan een van de meegeleverde plaatjes. Dat vond ik meteen al stom en dacht overmoedig: daar ga ik dan ook wel wat borduren. Wat ik ook stom vond is dat er geen enveloppen bij zitten, de kaartjes zijn ongeveer 10x10 centimeter en ik heb geen enveloppen van dat formaat in huis en heb ook geen zin om daar in winkels naar te gaan lopen zoeken en om zo'n met bloed ( want je gaat onherroepelijk een keer in je vingers prikken) zweet en tranen zelfgemaakte kaart in een gewone huis tuin en keuken envelop te doen ziet er ook zo armoedig uit. 

Maar omdat ik  inmiddels geleerd heb dat je problemen in stukjes moet hakken ben ik gewoon begonnen (wat je kunt zien op het bovenste kaartje) en dan zou ik wel zien waar het schip zou stranden.

Nou helaas, ik denk dat het schip nu al gestrand is, het is een gepriegel tot en met en het resultaat vind ik minimaal, daarbij vind ik  het eigenlijk ook een beetje truttig en dat alles leidt me dan meteen tot de volgende vraag: wat doen jullie met zelf gefröbelde kaarten, al dat gefröbel waar uren lang aan gewerkt is gewoon in de papierbak?  

Nou ja, er zijn belangrijkere dingen in de wereld.

Allemaal een hele goede dag.

2 opmerkingen:

  1. Ik houd van haken, vooral dekens, voor op de bank ofzo.
    Als ik weer één af heb, dan leg ik hem op de bank of geef ik hem weg. Als Ik de nieuwe deken z3lf ga gebruiken, dan moet er een oude weg. En die gaat dan naar de kringloop. Daar krijgen ze heel snel weer een nieuwe eigenaar.
    Groet Mariëtte

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nou, ik maak zelf een foto van een item uit mijn verzameling en dat wordt dan bewerkt (nee, niet door mij) tot een nieuwjaarskaart. Groot succes, ik hoor regelmatig dat mensen ze langer bewaren.
    Alle binnenkomende kaarten, waaronder dus zelfgemaakte of zelfgeknutselde, komen bij mij op een prikbord. En na een halfjaar gaan ze alsnog weg, op een enkele na, maar dan heb ik ze wel heel lang dagelijks gezien.

    BeantwoordenVerwijderen