woensdag 25 februari 2026

Beren.

 Wat voor dag was het gisteren? Ik kijk er met wat gemengde gevoelens op terug.

Waarom? 

Nou ik maak me zorgen om dochter 1 en dochter 2 kwam met een plan waar ik nu al buikpijn van krijg.

Dochter 1 zit tegen een burnout aan door omstandigheden op haar werk waar ze zelf geen enkele invloed op heeft. Ze was moe en, denk ik, niet echt in de stemming voor een museum. 

Dochter 2 vertelde dat ze volgend jaar om deze tijd met haar man 2 maanden  naar Nieuw Zeeland op vakantie gaat. Ik vind dat veel te lang en veel te ver weg. Natuurlijk gun ik ze het van harte maar kan het niet wat korter en wat dichterbij? 

Ik ga hier maar niet opnoemen welke beren ik allemaal op de weg zie voor allebei de dochters want dan ben ik nog wel even bezig. 

Al met al was het toch wel een leuke dag, veel gepraat en veel mooie dingen gezien.

Vandaag wordt het heel mooi lenteachtig weer dus ik denk dat ik maar een lange boswandeling ga maken.

Dank voor jullie complimenten over m'n fröbelwerkjes, ik ben vergeten om ze gisteren te laten zien.

Allemaal een hele goede dag. 🙋‍♀️

10 opmerkingen:

  1. Ik heb zelf geen kinderen. Maar men zegt wel eens; kleine kinderen, kleine zorgen, grote kinderen,grote zorgen. Ik geloof dat dat zeker zo werkt. Ik kan mij ook vaak ergens zorgen om maken en dan valt het achteraf mee. Een boswandeling maken is een goed plan. Geniet van het lenteweer.
    Ellen

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nieuw Zeeland is de moeite waard! Door de lange reis is het verstandig om minstens 4 weken te gaan. Gun het je dochter want het wordt de reis van haar leven!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het is een beetje ver om ze dan in het midden van die 2 maanden even op te zoeken. Stel ze voor een half jaar te gaan dan is het wel een optie. Tenminste ik zou dat graag doen al is het wel erg ver weg.
    Het zal wel heerlijk voor ze zijn. Helaas is het bij je andere dochter niet zo en daar kan je weinig aan doen.
    Het is in ieder geval heerlijk weer om te wandelen

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Heel herkenbaar dat je je zorgen maakt over je kinderen, ik ben daar ook heel goed in.
    We hebben ook heel wat meegemaakt met onze dochters.
    Ook al valt het achteraf soms wel mee.
    Wat de burnout betreft, je kunt haar alleen maar steunen en een luisterend oor bieden, het is een hele nare tijd. Ik heb het zelf meegemaakt en gun het niemand.
    Veel sterkte en geniet van de lente dag. Lianne

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ja, Nieuw Zeeland. Dat wilde echtgenoot ook zo graag. Door omstandigheden is dat niet doorgegaan. Twee maanden is echt niet te lang. En welke beren je nu weer ziet snap ik niet.
    Gaan ze langs hotels of huren ze een camper? dat was ons plan indertijd.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Je kinderen zijn nooit uit je gedachten. Net als ik heb jij je best gedaan en gezien dat ik er 4 heb kan ik er per persoon minder over tobben.
    Veel dingen komen ondanks je zorgen uiteindelijk (op hun manier) op hun pootjes terecht., alhoewel je het als moeder misschien anders of beter had voorgesteld. Dochter met goede baan (lerares Frans) besluit naar Spanje te gaan. Heeft nu een lieve Spaanse man en twee lieve dochters. Oudste zoon die met 26 jaar vader ging worden? Heeft hard gewerkt en is gelukkig getrouwd met vriendin. Zoon met universitaire opleiding besloot niet naar huis te komen omdat hij drummer was van een band? Heeft jaren lang honger geleden, de band viel uit elkaar en nu is hij een goede vader en onderwijzer. Jongste dochter woont in Athene en scharrelt daar een bestaan bij elkaar als artieste. We hebben allemaal een goede band met elkaar. Mijn grote zorg is dat een dezer dagen ik er niet meer zal zijn, dat hun vertrouwde familie huis verkocht zal worden en dat de banden minder sterk zullen worden. Waar en wanneer zullen ze elkaar dan nog zien?

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ach hun ze deze mooie reis. Door de huidige middelen als polarsteps, app en er mail kun je van hun avonturen meegenieten. Twee maanden zijn dan zo voorbij. De zorgen om je andere dochter begrijp ik wel goed. Vraag of jij iets voor haar kunt doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Die beren op de weg... dat begrijp ik heel erg goed! En anderen kunnen nog zo hard zeggen dat je zorgen maken geen zin heeft, maar in je hoofd voelt dat toch anders!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Gelukkig leert de ervaring dat achteraf gezien de meeste zorgen niet uitkomen. Of er andere zaken gebeuren (reden voor nieuwe zorgen). Het enige wat ik probeer te zijn is begripvol en een plek waar de kinderen altijd kunnen thuiskomen. Vertrouw op het vermogen van je kinderen om hun weg te volgen, hoe kronkelig ook.

    BeantwoordenVerwijderen