Kun je het maken om over een boek te vertellen waarvan je vindt dat men het eigenlijk maar liever niet moet lezen? Als je er wel over vertelt dan benadeel je de schrijver, schrijfster in dit geval. Zij hebben het al zo moeilijk want men zegt dat er steeds minder gelezen wordt en als je full time schrijver bent dan moet je toch leven van de verkoop van boeken. Ik weet eigenlijk niet hoe het zit met boeken die via de bieb worden uitgeleend, krijgen schrijvers dan een vergoeding of zoiets?
Ik voel me nu een beetje schuldig tegenover de schrijfster want ik ga het toch maar doen want het boek is wel in m'n hoofd blijven zitten, waar ik over blijf denken.
Ik heb het over: Het einde van Erna Ankersmit van Anna Enquist.
Samenvatting
Het moet een misverstand zijn dat op een donkergrijze middag een thuiszorgmedewerkster aanbelt bij de oude, nukkige Erna Ankersmit. Zij heeft en wil geen thuiszorg. Om haar niet in een hagelbui de deur te wijzen, laat de eens gevierde schrijfster, die onverdroten aan een nieuwe roman werkt, verzorgster Vronie (moeder van een gezin met opgroeiende kinderen) toch binnen. Deze halfhartige geste vormt het begin van een vriendschap die allengs diepere lagen krijgt, culminerend in een gezamenlijke wandeltocht in Engeland langs de muur van Hadrianus. Een tocht die alles – ook het verleden van Erna en de relatie met haar gestorven echtgenoot – op scherp zet.
Ik heb een interview met de schrijfster gezien waarin ze over het boek vertelde en ik kreeg meteen zin om het te kopen omdat er niet vaak boeken worden geschreven over 80 jarige vrouwen. Maar nu ik het uit heb besef ik dat ik er niet vrolijk van geworden ben. ( dat hoeft natuurlijk ook niet altijd)
Er is een bepaalde zin die me is bijgebleven, de hoofdpersoon in het boek, een schrijfster, weduwe, geen kinderen, zegt op een gegeven moment:
'Mijn vrienden zijn al dood of liggen te creperen. Ik ben de enige die nog vooruit komt. Onzinnig om daar trots op te zijn als ik ervoor moet betalen met eenzaamheid'.
Ik werd zó triest van die zin, misschien omdat het herkenbaar is? Ik merk dat nu ook al, ik kan nog wandelen, fietsen, m'n huishouden doen enz. maar veel van m'n vriendinnen van vroeger zijn dood of veel beperkter door wat voor omstandigheid dan ook.
Begrijpen jullie nu dat ik zeg: lees dat boek maar liever niet? Je gaat erover nadenken en ik werd daar niet vrolijk van.
Goed, vandaag is er weer een nieuwe dag, straks even een kopje koffie drinken met de koffieclub, waarvan ook ruim meer dan de helft beperkt is. Zie je, dit is wat ik bedoel met nadenken over.......
Ja, ik begrijp dat het niet vrolijk maakt. Het is ook moeilijk, er zijn steeds meer 'mensen van voorbij' in je leven.
BeantwoordenVerwijderenIk ben 65, dus jonger dan jij. Maar ik ben de jongste in het gezin, ik was het nakomertje en heb van de meeste van mijn broers en zussen al afscheid moeten nemen. Er is er nog één.
Bij vrienden en bekenden speelt het minder, maar dat gaat ook komen. Als ik tijd van leven krijg, zo niet dan merk ik dat niet meer...
Aan de ene kant lees ik dat je schrijft, dat je blij mag zijn dat je er nog bent. En dat je je goed kunt redden en leuke dingen kunt doen. Maar er is ook die andere kant van steeds weer afscheid nemen en zien dat mensen om je heen ziek worden.
Iedere levensfase heeft mooie en moeilijke kanten. Ik denk dat dat bij het leven hoort.
Een boek dat je somber maakt, voegt niet zoveel toe, dus logisch dat je het aan de kant legt.
Afleiding en zingeving zijn denk ik belangrijk. Het gevoel dat je er toe doet en dat kan in allerlei kleine dingen zitten.
Ik lees je blog heel graag, denk vaak er nog wat over na, zoek iets op n.a.v. jouw verhaal. Dus voor mij doe je er toe, veel zelfs!
Fijne dag.
Groet Mariëtte
Dank je wel😘
VerwijderenIk ben het helemaal met Mariëtte eens. Boeken (of films) waar je alleen maar verdrietig van wordt....echt niet lezen. Andermans eenzaamheid zie je wel, maar je kunt er vrij weinig aan doen. Natuurlijk door die mens aandacht te geven, op bezoek te gaan enz , maar het verdriet en de eenzaamheid zit voornamelijk van binnen en daar kun je 'niet bij'. Verder neem ik even de gelegenheid te baat om je te complimenteren met hoe jij leeft. Heel goed om er op uit te gaan en mensen en zaken mee te maken.
BeantwoordenVerwijderenHet staat toch op mijn lijstje. Ga het wel lezen, want ik heb al haar boeken gelezen . En ik lees liever een boek waar ik over moet nadenken, dan een boek wat me niets zegt.
BeantwoordenVerwijderenMomenteel lees ik over hetzelfde onderwerp. De kraanvogels vliegen naar het zuiden. Van Lisa Ridzen. En daar word je ook niet echt vrolijk van. Maar dat geeft niet, als een boek goed geschreven is, lees je het uit.
Als je als schrijver royalty's ontvangt, krijg je die ook per uitgeleend boek van de bib.
BeantwoordenVerwijderen