Er zit me iets dwars, dat zit het al een tijdje, best wel lang eigenlijk en ik ga het nu maar eens uitspreken.
Het is het volgende:
Jullie weten inmiddels al een heleboel over mij, waar ik me zoal mee bezig hou, wat ik wel of niet leuk vind, wel of geen problemen heb enz. maar ik weet niks van jullie. Op een paar trouwe lezers en reageerders na die ook wel eens iets over zichzelf vertellen krijg ik maar weinig terug. Zelfs als ik een vraag stel dan reageert ruim 95 procent niet. Dat vind ik jammer want ik ben ook in jullie levens geïnteresseerd. (trouwe reageerders voel je absoluut niet aangesproken, ik heb het niet over jullie)
Dat er zo weinig reacties komen is natuurlijk prima, niemand is daartoe verplicht en iedereen moet gewoon lekker doen (of niet doen 😄) waar hij zin in heeft. Ik kan niemand daartoe verplichten maar nogmaals ik vind dat heel jammer.
Het is zo'n eenrichtingsverkeer nu. Ik steek er redelijk veel tijd en moeite in om een, nou, noem maar op verhaaltje te schrijven, foto's te plaatsen enz. maar waarom eigenlijk? ik krijg nauwelijks respons, dan kan ik net zo goed in een dagboek gaan schrijven.
Dit blogje stond al een tijdje klaar en ik ga het nu maar eens plaatsen. Ik vind het alleen maar heel jammer want, en nu val ik in herhaling, ik ben ook in jullie geïnteresseerd. Wie zijn m'n lezers? Er schiet me nu iets te binnen: misschien heb ik dat eerder duidelijk moeten maken. Nou ja, bij deze dan.
Allemaal een hele goede dag. 🙋
Hele goede, herkenbare blog! Ik heb vaak het idee dat ik juist te veel over mijzelf en mijn leven schrijf als ik op blogs reageer (bv …. Bij ons in Zweden….). Maar misschien hoor ik bij die paar procent die wel wat van zichzelf laat zien! Hoop dat je verl persoonlijke reacties krijgt. Groeten van hier, ingrid (se)
BeantwoordenVerwijderenWie zijn die lezers , ja sat is een vraag waar je nooit oprecht antwoord op zal krijgen.
BeantwoordenVerwijderenSoms reageer ik soms niet op blogs , het onderwerp moet mij echt aanspreken wil ik reageren.
Maar je schrijft toch in eerste plaats voor jezelf?
Toch niet om reacties te krijgen ,zoja dan zal je de onderwerpen wat moeten uitdiepen en wat pittiger maken zoals je nu hebt gedaan.
Vooralsnog vind ik het fijn om blogs te lezen van mensen met een goed verhaal of onderwerp en niet om blogs te lezen met veel reacties.
Ik zou zeggen doe wat je fijn vindt en laat het niet van een ander afhangen.
Herken het wel. Heb je net je hele ziel en zaligheid - voor je gevoel dan - in een blog gelegd, reageert er eentje. Of nul.
BeantwoordenVerwijderenIk snap dat het voor jou ook fijn is om vaker reacties te krijgen, en je vertelt veel over wat jou bezighoud en wat je beleeft.
BeantwoordenVerwijderenVanaf je eerste blog lees ik met je mee, ik vond de situatie met je man aangrijpend en ontroerend.
Ook omdat mijn vader ook Alzheimer had, hij is inmiddels overleden op 94 jarige leeftijd.
Ik ben 70 jaar, samen met mijn man pas ik 1 dag per week op ons jongste kleinkind van anderhalf jaar.
Verder werk ik 2 x per week als vrijwilliger in een Dorcas kringloop, al zo'n 7 jaar.
Ik hou van lezen, wandelen, fietsen en handwerken.
Nu weet je ook iets over mij, groet van Lianne
Hoi Ella,
BeantwoordenVerwijderenAltijd lees ik je blog en vaak ben ik van plan om te reageren maar dan komt het er niet van, soms wel. Het ligt er natuurlijk wel aan waar je over schrijft.
Ik ben 73 en woon in een oude boerderij in een klein dorp ( 19 inwoners) op het Franse platteland samen met mijn twee katten. Tien jaar geleden is mijn man overleden. Mijn oudste dochter is met een Fransman getrouwd en woont 15 km. bij mij vandaan. Ik heb twee Franse kleinzoons van 13 en 17, ze spreken ook Nederlands. Mijn jongste dochter woont in Nederland en meestal ben ik in december en januari bij haar. Ik heb een hele grote tuin waar ik graag in werk, ik kweek vooral veel bloemen want daar ben ik dol op. Voor de rest wandel ik elke dag, ik lees veel en hou erg van handwerken en koken. Eigenlijk kom ik altijd tijd te kort.
Ik wens jou ook een fijn weekend!
Groet Adriana
Ik speel Wordfeud met jou. Meestal win jij!
BeantwoordenVerwijderen76 jaar en woon samen met mijn man in Noord Nederland. Heb veel mantelzorg verricht en daarom nooit toegekomen aan vrijwilligerswerk. Lezen, fietsen, wandelen en puzzelen doe ik graag en veel.
Over het milieu, de onvrede in ons land en de oorlogen in de wereld maak ik me veel zorgen.
Tja, ik heb hier een poosje over zitten nadenken.
BeantwoordenVerwijderenJij bent een blog begonnen. Ik lees ze graag.
Ik ga niet aan een blog beginnen. Te persoonlijk.
Soms reageer ik op een blog, als het onderwerp mij uitnodigt om te reageren. Maar heel vaak niet.
De vraag is waarom je reacties verwacht.
Ben momenteel ziek. Zwaar verkouden en voel me al een paar dagen beroerd.
BeantwoordenVerwijderenZal later reageren.
Van mij weet je ondertussen al vrij veel denk ik. Bij veel blogs reageer ik en meestal ook wel uitgebreid met ook persoonlijke ervaringen.
BeantwoordenVerwijderenHet is inderdaad opvallend dat bij sommige blogs elke keer heel veel reacties komen en bij anderen maar heel weinig of niets en dan soms weer heel veel. Ik begin zelf geen blog en weet eigenlijk niet of ik als ik dat wel zou hebben het wel of niet belangrijk zou vinden de reacties.
Straks komen de foto's per mail, was zo druk met van alles deze week dat ik maar weinig aan de kralen toe kwam. Elke dag gefietst, maar vandaag ga ik niet, het is mistig en heb daardoor ook wat last van spieren en gewrichten, dagje rust mag ook wel, al ben ik ook dan in huis best wel bezig.
Ik ben één van die stille lezers. Soms denk ik hier zal ik straks op reageren maar dan komt er weer van alles tussendoor. Ik ben zelf een blog begonnen in een tijd waarin ik, na het stoppen met werk, veel vrije tijd had. Inmiddels zou ik nog steeds veel "vrije" tijd moeten hebben maar het lijkt wel of de dagen steeds korter worden.
BeantwoordenVerwijderenBen ook wat terughoudend met reageren omdat ik wat onprettige ervaringen heb opgedaan en daarom heb ik mijn blog op Blogpost op privé gezet. Schrijf nog wel bij WordPress : https://metpensioenendan.wordpress.com/ .
Ik lees een aantal blogs die ik fijn vind om te lezen en jouw blog is er daar één van.
Kijk regelmatig bij je, of er een nieuwe blog is lees ze graag, maar voel ook niet altijd de behoefte om te reageren. Weet niks te melden, onderwerp spreekt me niet aan. En soms komt het er niet van. Maar vind het wel gezellig om te lezen. Sorry!!
BeantwoordenVerwijderenIk volg je nog maar kort en reageren doe ik zelden.
BeantwoordenVerwijderenIk woon in het drukke westen met mijn man en de Kinderdijkse molens in de buurt .
Ik lees je blog graag .
Ik hou van koken ,bakken ,breien en puzzelen en ben altijd lekker bezig.
Wil volgende week op de vrijwilligersdag eens kijken naar nieuw vrijwilligerswerk.
Laatste jaren mantelzorg verleent en zelf wat gebreken gehad.
Wij hebben 5 kinderen allemaal getrouwd en 14 kleinkinderen waarvan de oudste 21 en de jongste 4 maanden is ,echt heel gezellig.
Ga fijn door met schrijven .
Hartelijke groeten van Lianne. O.
Ik lees je blogs altijd ook al ben ik iets jonger en heb een ander leven met andere keuzes ( andere woonplaats/ provincie/ land, meer kinderen dan wat als normaal gezien wordt, werk als leerkracht godsdienst en ben actief in een kerk oa). Juist ook door die andere dingen is het boeiend om bij anderen te lezen. Zelf zal ik geen blog beginnen, omdat ik niet leuk kan schrijven/ niet echt veel boeiend beleef/ mij niet teveel wil blootstellen aan reacties van anderen. Ik denk dat ik een enkele keer wel gereageerd heb. Maar goed nu weet je ieg iets van mij. Henriette
BeantwoordenVerwijderenIk lees je blog heel vaak. Soms reageer ik. Meestal nogal kort. (ook bij andere blogs). Als ik veel over mijzelf zou willen vertellen, dan zou ik zelf wel een blog beginnen, toch? Vind mensen die altijd alles op zichzelf betrekken sowieso nogal irritant.
BeantwoordenVerwijderenDus; jij hebt een leuk blog, vooral doorgaan. En als ik me aangesproken voel zal ik blijven reageren.
Dag dag, Marijke
Ja, zo heeft dit twee kanten denk ik; je kiest voor een blog en het delen
BeantwoordenVerwijderenvan persoonlijke dingen uit je leven, en degene die hier leest, kiest misschien niet voor een blog en wil geen persoonlijke zaken delen;
ikzelf kan niet tegen nare reacties dus begin niet aan een blog, en als ik
op het blog van een ander reageer en ook daarop nare reacties krijg, stop ik met reageren of ga op anoniem, ( wat niet op dít blog gebeurd is hoor);
ik lees je wel bijna altijd, je blog is leuk en gezellig en ik denk dat je voor veel mensen een zonnetje bent in het dagelijkse leven, ook al merk en zie jij daar niet zoveel van.
Schrijf vooral voor jezelf, je moet het zelf echt leuk vinden, en de reacties zijn dan de kers op de taart;
Ik vind dat je al best een leuke kring van lezers die ook reageren hebt opgebouwd;
en het komt niet veel voor dat in een volgend blog de reageerders bij naam genoemd worden en een reactie krijgen, ik vind het erg leuk dat bij jou te zien.
In elk geval krijg je vandaag veel reacties, en zo weet je een beetje wat er leeft onder je lezers. Lijkt me wel een opsteker. Hartelijke groet.
Mij ken je inmiddels ook redelijk tot goed. Ik vind reacties ontvangen leuk maar niet zo belangrijk. Wel vind ik het leuk om op alle reacties een antwoord te schrijven, dat mis ik bij sommige bloggers. Maar ik weet dat het ook veel werk is om iedereen weer van een antwoord te voorzien, dus is het ook wel begrijpelijk. Lekker blijven schrijven Ella, je hebt een flinke schare trouwe fans!
BeantwoordenVerwijderenOok ik ben een trouwe lezer en reageer maar heel zelden op de blogs die ik volg.Ik ben bijna 86 jaar en heb momenteel de derde maal kanker.Ik heb sinds kort besloten af te zien van verdere behandeling en reanimatie. Toch is mijn leven nog steeds mooi en waardevol.Afscheid van mijn dierbaren vind ik voor hen moeilijk.Mijn hobby's zijn/waren lezen,tuinieren ,wandelen en ik volg graag een mooie film of serie.Blijf maar lekker doorschuiven,het helpt je gedachten te ordenen denk ik.Liefs
BeantwoordenVerwijderenlk volg je blog graag maar ik reageer niet zo vaak.zal het wat vaker gaan doen.
BeantwoordenVerwijderenOok ik ben een trouwe lezer. Ik reageer af en toe, maar meestal niet zo persoonlijk. Ik ben daar beetje voorzichtig mee. En waarom? Misschien houd ik rekening met dat ik niet weet wie het allemaal leest. En ik vind het ook niet fijn, als iemand iets vertelt en mensen dan gelijk over zichzelf beginnen en alles op zichzelf betrekken.
BeantwoordenVerwijderenIk ben 65, woon in Friesland, samen met mijn man (zonder boterbriefje😉) op een mooi plekje in het buitengebied. Ik ben uitvaartspreker, houd van mijn kinderen, kleinkinderen, van verhalen, van lezen, van tuinieren
Ik ben geboren en getogen in Amsterdam en kan Amstelveen ook aardig goed.
Fijne dag, Mariëtte
Ik bedoel natuurlijk: ken Amstelveen aardig goed. Is trouwens Amsterdams hé 'kennen en kunnen door elkaar gebruiken 😉 Mariëtte 🙋♀️
BeantwoordenVerwijderenGoedemorgen
BeantwoordenVerwijderenJij laat je hart spreken .Ik lees je heel graag. Elke dag.
Mijn naam is Elly , en ben 79 jaar oud. Woon in Schagen.
Mijn gezin: echtgenoot, twee zonen die ieder hun gezin hebben.
schoondochter en drie kleinkinderen.
Mijn lieve man is in 2018 overleden aan Lewy Body en Parkinson.
Fysiek ervaar ik veel ongemak. daarentegen leer ik mezelf steeds beter kennen. Dat helpt mij en verwondert. Prachtig , ik heb er wat aan.
Heb heel veel en lange tijd gezorgd voor andere mensen.
Met liefde. Tot vorige zomer iemand die ik nauwelijks kende een groot beroep op mij deed en daarin zich heel onaangenaam gedroeg en claimend was. Ik merkte gewoon dat de maat vol was en durfde
opeens goed voor mezelf op te komen. Dat inzicht was een cadeautje op
m’n oude dag. Zo! Echt waar. Het leuke was dat ik in die week een spreuk van Loesje las en daar stond. “ Soms moet je veranderen om jezelf te kunnen zijn. “ Het gekke is dat ik daar steeds aan denk.
Het mag dus.
Dank voor jouw blogs. Ik hoop dat je nog even blijft schrijven.
Elly met groet uit Schagen
Ik lees hier regelmatig, maar dit blogje had ik gemist. Vandaag alsnog een reactie.
BeantwoordenVerwijderenAls je alles leest wat op mijn blog staat in die 18,5 jaar dat ik blog, dan weet je al heel veel van mij, maar niet alles.
Ik gooi ook een deel van mijn belevenissen en gevoelens op mijn blog. Voor iedereen leesbaar. Alleen, net als jij houd ik ook een deel privé.
Ik doe dat voornamelijk omdat ik bang ben voor akelige pesterijen, reageerders die proberen mijn zwakste punten zo hard mogelijk te raken. Ik wil ze geen munitie geven, of in ieder geval zo weinig mogelijk, want met veel pesterijen wordt bloggen geen hobby meer die ik wil beoefenen, dan stop ik er mee. Ik krijg al genoeg pestende reacties, daar wil ik er niet meer van.
Er zijn meerdere blogs die ik regelmatig lees. Ella, dat van jou lees ik graag odat wij van hetzelfde geboortejaar zijn en beiden onze man verloren zijn. Ik woon in Londen en noem me daar Anna. In Nederland heet ik Annemieke, maar dat zou steeds verkeerd worden geschreven en uitgesproken en ik heb ook geen zin om die rare Nederlandse gewoonte van geboortenamen en roepnamen uit te leggen. Ik vind het ook fijn om in het Nederlands te lezen en schrijven omdat ik nog maar zelden in Nederland kom. Ik ben daar al weg sinds mijn 18e, familie begint uit te sterven en nieuwe contacten maak ik daar uiteraard ook niet. Ga zo door, Ella en andere bloggers.
BeantwoordenVerwijderenWat me vaak tegenhoudt om te reageren, is de moeite die ik moet doen om wat ik schrijf geplaatst te krijgen. Die captcha lukt niet altijd, omdat ik de plaatjes niet goed zie. Als ik van alles heb ingevuld, is soms mijn reactie helemaal weg. Niet alleen bij jouw blog, maar ook bij anderen, is de barriere gewoon zo groot, dat ik denk: Eigenlijk wil je geen reactie.
BeantwoordenVerwijderen