Wat is dat toch dat mensen steeds vaker naar de rechter stappen of vinden dat de overheid maar moet helpen?
Dit stond vanmorgen in de krant: de trainer vond dat de jongetjes een vaste plaats in het elftal moesten krijgen, dit jongetje kreeg de keepers plek, dat vond hij niet leuk, dat wilde hij niet en zijn ouders ook niet. Compromis: een halve wedstrijd in het doel en de andere helft als spits. Ook daar waren de ouders het niet mee eens. Volgende stap: een mediator. Ook daarmee kwamen ze er niet uit. Dus naar de civiele rechter maar daar hoorde dit geval niet thuis en er kon daarom geen oordeel geveld worden . Daarnaast legde de club de ouders een algeheel sportparkverbod op omdat trainers en andere ouders melding hadden gedaan van onveiligheid wegens gedrag van de ouders. De rechter kon hierover wél een oordeel vellen. De club had dit voldoende kunnen onderbouwen en het verbod bleef gehandhaafd.
De rechter liet weten dat je voor het keepers probleem bij de KNVB moet zijn, of de ouders dit ook gaan doen is nog niet bekend.
Wat ook in de krant stond was dat mensen, die ergens in het buitenland gestrand zijn vanwege de oorlog, vinden dat de overheid hun terugreis moet bekostigen.
Ik vind hier allemaal wat van.
Wat is er mis met zelf een oplossing vinden?
Als je het niet eens bent met de trainer van je 9 jarige zoontje dan ga je een gesprek aan en als je het dan niet eens kunt worden met elkaar dan zoek je een andere club. Klaar!
En die vakantielui; als je het geld hebt om zo'n verre reis te maken dan moet je zorgen dat je een buffertje hebt want er kan onderweg altijd iets gebeuren en áls je geen buffer hebt, dan ga je dichterbij op vakantie en als je dat niet leuk vind en toch ver weg gaat dan ga je in geval van nood familie/kennissen om geld vragen. Stel dat de overheid wel geld voor de terug reis betaalt dan betalen u en ik dus via de belasting mee aan mensen die het zich wel erg makkelijk willen maken.
Zo, ik heb gezegd.
Allemaal een hele goede dag. 🙋
Helemaal mee eens in beide gevallen! Misschien een idee voor de ouders om zelf als vrijwilliger trainer te worden?
BeantwoordenVerwijderenEn anders maar aankloppen bij de overheden die de oorlog begonnen zijn.
ik heb de krant uit en mij verbaasd over de problemen die er niet zijn.
BeantwoordenVerwijderenGelukkig schudden meer mensen hun,,wijze,,hoofd.
In het eerste geval ontnemen de ouders hun kind ook de kans te leren dat het leven niet altijd alleen om hen draait en als je in een team speelt er ook minder leuke onderdelen gedaan moeten worden.
BeantwoordenVerwijderenOver het tweede vind ik het al heel wat dat de regering mogelijkheden biedt om terug te vliegen, dat kost ook al belastinggeld. Misschien zit er in een reisverzekering wel een deel repatriering, of anders zou dat een onderdeel kunnen worden in de toekomst.
Ik heb een drukke week met bijna elke dag 2 dingen, dat ben ik niet meer zo gewend en zal blij zijn als het weer vrijdag is dan heb ik niks.
Ik snap de club, iedereen moet wel eens dingen doen die niet leuk zijn, dat hoort bij leren en dat gebeurt niet alleen op school. Maar als het jongetje het echt niet leuk vindt dan snap ik ook dat de ouders hebben gevraagd of het niet anders kan. Sporten doe je vooral voor je plezier. Maar naar de rechter gaan is wel weer het andere uiterste. Kennelijk ook niet de meest plezierige ouders gezien het sportparkverbod.
BeantwoordenVerwijderenGestrand in een land in oorlog in het buitenland vanwege een vakantie? Dan zelf de terugreis betalen lijkt me. Beetje risico-inschatting maken als je op vakantie gaat lijkt me verstandig. En tuurlijk, je kan niet alles voorspellen (oorlog niet, maar ook aardbeving, tsunami, vulkaanuitbarsting niet) maar ik zou het vreemd vinden wanneer de overheid hiervoor in de buidel (belastinggeld) tast.
Als je in een oorlogsgebied woont omdat je er voor de overheid werkt dan moet de overheid natuurlijk zorgen dat je veilig bent, daar of hier.