Wat veel reacties op m'n vorige blog. Héél leuk om allemaal te lezen. Het is ondoenlijk om iedereen persoonlijk te antwoorden maar ik ga er een paar uitpikken.
Ik wil hier ook even zeggen, dat ik zelf niet veel blogs lees, ze staan wel in m'n volglijst maar lees ze nauwelijks. Daar zijn allerlei verschillende redenen voor maar vooral tijdgebrek. En daarom reageer ik dus ook ( bijna) nooit.
Ingrid: dank je voor je compliment dat m'n blog herkenbaar is, dat hoor ik wel vaker. Dat je in een reactie wel eens "bij ons in Zweden zegt" vindt ik juist leuk. ik zie er dan meteen een beeld bij, zo'n houten huisje in de sneeuw. Misschien zit ik er helemaal naast en woon je in Stockholm. En het feit dat ik zelfs in het buitenland gelezen wordt streelt m'n ego. Ik weet dat er ook lezeressen zijn in Engeland en Frankrijk.
Anoniem:
Zoals ik al schreef ben ik ook geïnteresseerd in andermans leven, als ik iets alleen voor mezelf wil schrijven dan schrijf ik dat in m'n dagboek, wat ik ook bij hou, dus jullie weten nog lang niet alles van mij😂 wie weet wat voor eng type ik ben.😱
Nietzomaarzooo.: Ja, ik ken dat: je ziel en zaligheid er in leggen of iets schrijven waarvan je denkt: daar gaat commentaar op komen en niemand reageert er op. Dat had ik laatst toen ik schreef dat ik denk dat we over een x aantal jaren allemaal lichtbruin zijn en Engels spreken. Ik dacht: daar vindt men wel wat van, nul reactie. Het zij zo.
Lianne: Ja, die blogs over m'n man. Die schreef ik voor een groot deel voor mezelf omdat ik m'n verhaal kwijt moest maar ik schreef ze ook omdat ik uit de reacties wist dat veel mensen, in dezelfde situatie, er steun aan hadden, zoiets van gedeelde smart is halve smart.
Adriana: ja, van jou weet ik dat je in Frankrijk woont, en weer krijg ik er dan een beeld bij, zo'n oud boerderijtje met knoestige bomen, een hond en veel bloemen dus. Leuk.
Anoniem, degene die woordfeud met me speelt, ik ben nu toch wel heel nieuwsgierig welke naam je daar gebruikt.
Katrina: dat is een goede vraag: waarom verwacht ik reacties? Daar heb ik lang over nagedacht, bevestiging? is dat wat ik doe wel leuk? nieuwsgierigheid? wie zijn die mensen? Behoefte aan contact? Eigenlijk stel ik me die vraag al veel langer: waarom doe ik dit??? Waarom vertel ik zoveel over mezelf? Heel eerlijk gezegd weet ik het niet.
Fien: Beterschap.
Lot: ja, jij bent een trouwe lezer en reageerder, bij jou heb ik een beeld van een hele actieve vrouw die niet stil kan zitten en altijd wel met iets bezig iets, Knap hoor want volgens mij heb je ook wel wat lichamelijke ongemakken. Hoe gaat het nu met je schouder?
Ik merk dat ik er toch behoefte aan heb om iedereen een antwoord te geven maar dan zou het wel een te lang verhaal worden, morgen verder.
Allemaal een hele goede dag, het is hier mistig, hopelijk trekt het snel op.🙋
Ja, nog steeds ziek. Even op om te douchen, een crackertje eten en paracetamol nemen. Ga er zo weer in. Heb maar een beetje medelijden met me. Want wat duurt het dit keer lang.
BeantwoordenVerwijderenik leef ook met je mee, lijkt me heel vervelend, zeker als het langer duurt dan je zou willen (dat is met alles). Heel veel sterkte
VerwijderenAch, zo interessant ben ik niet. Ruimschoots gepensioneerd, Noord-Nederland, historische hobby's, geen gehandwerk of geknutsel... en ik lees een heleboel weblogs. Ik start er mijn dag mee op, vind het leuk om allerlei levens te volgen, zelfs van mensen die wel handwerken of knutselen!
BeantwoordenVerwijderenwat versta je onder historische hobby's? Ik neem aan dat je niet bedoelt dat je historische romans leest (niks mis mee). Ik ga er vanuit dat 1945 je geboortejaar is, net als het mijne?
VerwijderenHoi Berber, nee geen historische romans. Als je echt archiefonderzoek doet, ga je pas merken hoe die romans ernáást zitten, misschien niet inhoudelijk maar wel zoals het aanvoelt. Er is niets levensechter dan de directe bronnen, de papieren neerslag van het toenmalige leven, op het moment zelf neergeschreven.
VerwijderenIk denk dat ik actiever overkom dan ik echt ben, wel met van alles bezig maar gaat erg langzaam allemaal. Eigenlijk doe ik zelden alles wat ik van plan ben op een dag. Vandaag klein stukje gelopen maar kom echt niet verder dan 100 meter dan willen benen niet meer, thuis kost het me dan ook echt moeite de trap op te komen, gelukkig gaat het na half uurtje zitten wel weer beter. Mijn schouder gaat heel goed, eigenlijk kan ik alles er weer mee in het dagelijks leven.
BeantwoordenVerwijderenVandaag genoten van een High Tea ter ere van mijn verjaardag, samen met partner, en ben ik weer een jaartje dichter bij Petra en Berber.
Nee, we zitten niet in een houten huisje in de sneeuw in Zweden! We wonen op een eiland met 1500 mensen, vlak bij Göteborg. We wilden eens een jaar bekijken of dat fijne vakantiegevoel ook bleef als we hier een heel jaar wonen. Gevolg; na 2 jaar wonen echt geëmigreerd en we wonen nu hier zo’n 17,5 jaar, met veel genoegen. We namen ons eigen adviesburo’tje mee en manlief werkt daar veel thuis voor of is op reis (congressen/testen/enz). Als ik kan ga ik mee en nemen we er ook extra vrije dagen bij om te genieten. Ik heb als vrijwilligster en later invalkracht op de basisschool hier gewerkt plus bij de thuiszorg. Nu verkoop ik Nederlandse kaas bij speciale gelegenheden; leuk! Ons leven is hier eigenlijk behoorlijk normaal. We spreken Zweeds na diverse cursussen op de volkshogeschool, hebben leuke contacten opgebouwd dmv te mengen in activiteiten en voelen ons hier thuis. Verwachten niet meer in Nederland te gaan wonen. Vinden het heerlijk als bekenden komen, zetten we een programma in elkaar, verhuren een deel van ons huis eventueel als we zelf langer weg zijn, laten anderen hier ook van genieten. Tot zover nu. Vragen staat vrij!👋🏻 ingrid
BeantwoordenVerwijderenHoi Ella,
BeantwoordenVerwijderenHelaas is mijn trouwe hond Saar vorig jaar overleden net zoals even daarvoor de liefste kat van de wereld. Ik heb er lang over nagedacht of ik weer een hond zou nemen en ik heb het niet gedaan, soms komt de hond van mijn dochter logeren en dat is ook fijn. Ik heb wel weer een nieuwe kater genomen, een wit met rode en ik ben dol op hem net zoals op mijn 14 jaar oude kat. Vaak spreek ik in dagen geen mens, er is hier niks, alleen prachtige natuur en daar geniet ik dagelijks van. Groet Adriana