Soms wordt ik moe van alle onderzoeken die gepubliceerd worden.
Dit artikel stond op de voorpagina van het A.D. Ik doe dat ook niet, Jullie wel? Gelukkig komt het maar zelden voor dat s avonds de bel gaat.
Even kort samengevat:
Er staat dat ruim de helft van de 65-plussers vindt dat de gemeente ze in de kou laat staan op het gebied van veiligheid en ze willen de straatagent terug. Ouderen verwachten meer van hun gemeente. Meer dan de helft van hen vindt dat de lokale overheid onvoldoende of niets doet om hen te beschermen.
Ik vind daar wat van.
Meteen maar weer hup naar de gemeente wijzen en zij moeten het maar oplossen, dat is zó onrealistisch, dat kan gewoon niet, dat kun je wel willen maar zo werkt het niet, daar hebben ze de mankracht niet voor en die agenten trek je ook niet zomaar ergens vandaan.
Tegelijkertijd vindt twee derde van de ondervraagden dat ze zich in hun eigen buurt wel veilig voelen, wat voegt een wijkagent dan toe? Moet die dan maar doelloos rondjes door de wijk gaan rijden? Hij rijdt hier en vijf straten verderop wordt er ingebroken of zoiets.
Wat een gezeur.
Wat zijn de grootste angsten van ouderen:
verlies van zelfstandigheid.
ernstige ziekte.
oorlog.
vallen
financiële problemen.
De angst om gehackt te worden.
niet mee kunnen in de digitale wereld.
Ik vind dit wel herkenbaar, jullie ook?
Allemaal een hele goede dag, het is hier prachtig weer, straks weer naar de HOVO 🙋
Ik woon in een klein dorp(ca.2000 inwoners) maar ik doe 's avonds als het donker is niet open als er aangebeld wordt. Onlangs werd er 's avonds om half 10 aangebeld. Door de ruit zag ik een voor mij onbekende vrouw met een collectebus. Ik heb dus niet open gedaan. Collecteren om half 10? Onbegrijpelijk.
BeantwoordenVerwijderenEllen
Het is inderdaad gezeur. De deur wel open doen is een keuze en er zijn zat mogelijkheden dat veilig op te lossen. Mijn vorige huis was een dubbel bovenhuis en woonde er lang alleen. Met de deuropener de beneden deur openen deed ik nooit. Ik had in de gang een raampje boven de voordeur en dat deed ik open zodat ik kon zien wie er beneden stond.
BeantwoordenVerwijderenIn dit huis hebben we aan de voorkant een raam dat op kiepstand kan, dat zou ik dan open doen en kunnen praten en zie wie er staat, overdag zie ik iedereen aankomen als ik in mijn stoel zit. En we hebben ook nog een veiligheidsketting zodat de voordeur maar klein stukje open kan.
De andere dingen die je noemt tellen veel meer en hebben we ook minder invloed op.
Ik ga dagje met dochter weg
Daar schrijf je me wat. Dit is niet de veiligste buurt in Londen, maar persoonlijk was mij nooit iets overkomen. Maar wat vind je hiervan? Het was nog licht en er klepte iemand aan mijn brievenbus. Aardige en goed geklede jonge dame. "Mevrouw, kunt u me misschien helpen? Ik ben net verhuisd en er is geen stroom. Kunt u mij wat geld lenen voor de meter? Ik heb een uitkering en kan pas op Maandag wat geld opnemen." Ik vroeg hoeveel geld er nodig zou zijn. £50 of £60 zou goed van pas komen! Gezien dat het zomer was en lang licht leek me dat veel te veel en dus heb ik haar verzoek geweigerd. Hoorde de volgende dag dat ze ook bij meerdere andere buren was geweest! Niet lang daarna een man met hetzelfde trucje. Zei dat hij op no. 56 woonde. Dat nummer bestaat niet in onze straat.
BeantwoordenVerwijderenDaarna weer een vrouw met hetzelfde verhaaltje. De politie is nu op de hoogte en we worden niet meer lastig gevallen. En wat de digitale wereld betreft: ik voel me daar echt niet thuis. Vermoedde
dat ik gisteren een ziekenhuis afspraak had maar kon dat niet nakijken op mijn "hospital app".. Gezien dat ik snipverkouden ben blijf ik binnen. En ga een ouderwetse agenda kopen waarin ik alles secuur opschrijf.
Morgenavond komt mijn zoon Edward uit Yorkshire en brengt zijn 6-jarige dochter mee. En dan, op Zaterdag, gaan ze samen naar "Paddington Bear". een klassieke show voor kinderen. Dat is nog een kerstcadeau van Ome William. En op Zondag, wat hier Moederdag is, word ik getracteerd door beide zonen op een etentje. Dochters zij ver weg en doen niet mee. En Edward en Dorothy gaan dan nog terug naar Yorkshire met de trein.
Wij wonen in een klein villawijkje aan de rand van het dorp. En we hebben met zijn allen een buurtapp. Mocht er iets te melden zijn horen we dat direct.
BeantwoordenVerwijderenDaarbij is onze keuken aan de voorkant met rondom ramen. Kan dus altijd zien wie er bij de voordeur staat. Wel doen we 's avonds de garage op slot. De voordeur hebben we altijd op slot, want iedereen komt door de garage.
En op dit moment voel ik me geen senior maar stokoud.
Wel vanmorgen naar de kapper geweest. Vaste afspraak één keer in de 6 weken. Alles op kinhoogte. Dus makkelijk knippen. En ik ben gezegend met de haarkleur van mijn moeder. Nog steeds bruin, maar wel wat grijs erdoor heen langzamerhand. Sta dan ook in twintig minuten weer buiten. Wassen, knippen, drogen.
En ga nu lekker even op de bank liggen.
Dat is niet alleen iets van ouderen.
BeantwoordenVerwijderenOngeveer 35 jaar geleden, toen ik nog geen 40 was, was mijn partner opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis. We woonden in een achterstandswijk en ik was maanden lang 's avonds alleen thuis met 2 kleine kinderen. Ik deed 's avonds de deur niet open en mijn buurvrouw ook niet, wist ik van haar. Ook altijd alleen thuis met kind en een man die ook opgenomen was, net als mijn partner. We deden de deur op slot zodra het donker werd.
Anneke
BeantwoordenVerwijderenWij zeventigers wonen in een groot dorp in Fryslân en hebben, toen er twee jaar geleden tijdens onze vakantie is ingebroken, camera’s laten plaatsen.
Ons gevoel van veiligheid is niet veranderd, maar nu kunnen wij kijken wie er op ons erf komen, wanneer wij niet thuis zijn.
Ik fiets rustig ‘s nachts over straat, of doe naar een check de deur open.
Over de genoemde zaken uit het onderzoek maak ik mij niet druk; geen invloed op. Of ze zijn al getackeld.
Anneke
Dat zijn universele angsten denk ik. Niet speciaal voor ouderen.
BeantwoordenVerwijderen