Gisteren had ik het weer, ik heb nog geprobeerd om het te vermijden door een beetje te gaan verzitten of door een andere kant op te kijken of door te proberen het gesprek een andere kant op te laten gaan maar hij had niets in de gaten en ging gewoon door.
Het enige wat ik me maar steeds voor hield was: léér hiervan, let erop dat je dit zelf dus nooit doet. Het komt namelijk best wel vaak voor en men heeft niet door dat het de ander niet interesseert. Ik wil dan niet onbeleefd zijn en blijf dus ook vriendelijk maar ondertussen begint het aan alle kanten te broeien.
Ik denk dat het een dik half uur heeft geduurd dat m'n buurman bij het koffieclubje zijn foto's van vroeger heeft laten zien. Van het voetbalteam waar hij ooit bij gespeeld heeft en over hoeveel van z'n maten al overleden zijn en hoe erg dat is en van z'n overleden vrouw en hoe erg hij haar mist en van de vissen die hij in een grijs verleden heeft gevangen en hoe groot en dik die waren, enz.enz.enz. Het ging maar door en door.
Maar ja, ik vond het zielig en heb dus maar braaf gekeken en geluisterd. Wat is nou een half uur op een heel mensen leven? Maar ik was toch wel blij dat op een gegeven moment iemand anders zich er mee ging bemoeien en het gesprek een andere kant op ging.
Ik heb het al eens eerder gehad, die vrouw liet eindeloze foto's van haar vakantie zien, toen had ik ook zoiets van: nou weet ik wel hoe leuk het was.
Wat doen jullie in zo'n geval?
Allemaal een hele goede dag.
O jee, herkenbaar! Ik voel me dan meestal als een konijn in de koplampen, ik bevries. Helaas. En blijf vriendelijk glimlachen.
BeantwoordenVerwijderenO ja, dat vind ik ook ergerlijk.
BeantwoordenVerwijderenEen telefoontje onder je neus geduwd krijgen en hele series foto’s moeten bekijken. Eigenlijk vind ik het bij het onbeleefde af.
En net zo als jij weet ik niet goed hoe ik er op moet reageren.
Fotoos van vakantie zijn bijna nooit interessant of leuk voor derden. Ik krijg van mijn oudste schoonzus met ASS, ze is nu 77, jaarlijks minstens 10 fotoos per vakantiedag per WA. Reisje op de Rijn, wandelingetje hier. Ik vraag aan de familie hoe lang haar vakantie duurt en blokkeer haar dan tijdelijk. Maar een vriendin doet het ook via WA en die is net zo oud als ik. Dat generaties boven mij dat doen, snap ik nog. Vakantie was voor hen heel speciaal.
BeantwoordenVerwijderenMeestal probeer ik rustigg te blijven een luisterend oor te hebben. Maar laatst ging het me tever over dingen waar ik het volkomen oneens mee was. Op een verjaardag kun je geen discussie voeren. Toen werd ik heel onbeleefd om het maar zachtjes uit te drukken. Misschien moet ik me nu maar gaan zitten schamem. 🙈
BeantwoordenVerwijderenHet trekt gewoon al je energie uit je, mensen die alleen maar monologen kunnen voeren. Of honderden saaie vakantiefoto´s of van pietje aan je opvoeren. Is heel lastig als je niet bot of horkerig wil overkomen en dit gedrag afkapt. Want niks helpt.
BeantwoordenVerwijderenWaarschijnlijk heb je hem wel een heel plezierig half uur geschonken.
BeantwoordenVerwijderenMaar het is irritant, gelukkig gebeurt het niet bij mijn maandagmorgen fitclubje bij de koffie die we erna drinken.
Nu ga ik soepballetjes draaien, ook zo nuttig maar saai!!!!!!!!!!!!
Aan de ene kant is je redenering goed: wat is nou een half uurtje doen alsof het je interesseert. Je hebt misschien die meneer een plezier gedaan. Maar dat betwijfel ik, hoor. Het zijn vaak types die ook zouden kletsen tegen een aandachtig luisterende plastic pop. Of een lantaarnpaal. Ze zenden alleen nog maar en kunnen niet (meer) ontvangen. Aan de andere kant is het helemaal oké om na vijf minuten rustig te zeggen dat je ook even met iemand anders wil praten en dan gewoon opstaan. Je hoeft je niet te gaan zitten opofferen voor iemand die niet eens je naam weet.
BeantwoordenVerwijderenwat is er mis met een beetje menselijkheid. daar is zoń koffieclub toch voor.
BeantwoordenVerwijderenGewoon het half uurtje uitzitten, waarschijnlijk doe je die persoon er een enorm plezier mee.
BeantwoordenVerwijderenIk zeg dan 'ik ga weer verder hoor, tot ziens! 'en stap dan op. Geen uitleg over wat ik ga doen, is nergens voor nodig. Gaat ook niemand iets aan. Of ik nu blijf of wegga, is aan mij wat ik met mijn tijd doe. Het kan maar duidelijk zijn.
BeantwoordenVerwijderenSoms zit je ook een beetje klem en dan kun je alleen maar proberen te luisteren. Als het al goed te verstaan is, want dat kan ook lastig zijn in een gezelschap, je mist de helft en snapt niet meer waar het over ging.
BeantwoordenVerwijderenVolgende keer uitkijken, denk ik dan. Sim
Men heeft niet door dat het de ander niet interesseert, nee, zolang de ander beleefd en vriendelijk blijft doen, blijft dat zo.
BeantwoordenVerwijderenIn gezelschap sta ik dan op en zeg: zo terug! en doe of ik naar toilet ga of zo.
Maar op bezoek bij mensen die verhuisd zijn en urenlang moeten aanhoren hoe het verbouwd is, door wie, met welke materialen, wat het kostte, hoe het eerst was en begeleid met eindeloze reeks foto’s, nee,
word daar ook niet blij van.
En wie is er nou eigenlijk onbeleefd, degene die het uiteindelijk afkapt of degene die alleen nog maar kan zenden zonder nog signalen op te vangen..