Dit is een artikel in het AD waar ik een tijdje over na heb gedacht. Wat vind ik van het u of jij zeggen?
Ik heb m'n kinderen "ouderwets opgevoed" zij zeggen tegen mij en oudere mensen u. Ik merk dat steeds meer jongeren tegen iedereen, ongeacht leeftijd, jij zeggen en ik ervaar dat toch als een beetje respectloos of zo iets.
In dat artikel staat dat het met status te maken kan hebben, tegen een dokter of een minister zeg je u en die spreek je niet met z'n voornaam aan.
Ik zeg heel vaak u tegen mensen, in een winkel b v, maar ook tegen ouderen en pas als zij zeggen: je mag wel jij zeggen hoor, schakel ik om.
Zo wil ik ook door jongeren met u aangesproken worden, hallo, ik heb niet bij je op school gezeten hoor. Maar als ik bij de dokter ben, die iets van anderhalve generatie jonger is dan ik, dan zeg ik jij maar ik zou het heel gek vinden als ze dan ook jij tegen mij zou zeggen.
Wat me de laatste tijd opvalt is: dat als je online iets bestelt dat je bij sommige bedrijven je voornaam in moet vullen, als je dan alleen de eerste letter invult dan wordt dat niet geaccepteerd en vervolgens wordt je dan alleen nog maar met je voornaam en jij aangesproken, hallo, ik ben wel een klant hoor, je gaat geld aan me verdienen dus een beetje respect graag. Of ben ik nou echt een oude zeur aan het worden?
Kortom, het is een ingewikkelde materie, hoe denken jullie daarover?
Allemaal een hele goede dag. 🙋
Ik zeg tegen mensen die ouder zijn dan ik altijd u. Tegen artsen, mensen in winkels, buschauffeur etc ook meestal u. Tenzij ze veel jonger zijn dan ik.
BeantwoordenVerwijderenZelf word ik steeds vaker aangesproken met u, ook door 40 en zelfs 50 plussers. Dat vind ik prima. Ik ben zelf 65 jaar.
Mijn kinderen en kleinkinderen zeggen je, tegen me. Ook tante zeggers zeggen je ook geen tante, maar alleen mijn voornaam. Helemaal prima.
Ik vind het net als jij niet prettig als bedrijven me tutoyeren. Ik ben wel een klant en ouder dan de mensen die daar werken.
Overigens zit respect voor mij niet alleen in u zeggen. Het zit in de hele houding en benadering.
Ik houd van beleefde, misschien wat formele, omgang met mensen die ik niet of amper ken.
Groet Mariëtte
Nee, U bent geen oude zeur. Beleefdheid hoort er gewoon bij. Een onbekend iemand spreekbeurt aan met u, tenzij het duidelijk om een kind of tiener gaat! Of tenzij degene aangeeft met zijn/haar naam aangesproken te willen worden. Ik zeg je en jij tegen een collega vrijwilliger van 94 jaar omdat hij dat zo wil.
BeantwoordenVerwijderen