Vorige week ben ik nog wel even bij T.T. geweest. Nadat al haar spullen verhuist waren. Ik zeg expres al haar spullen want ze heeft bijna alles wat ze had meegenomen. Alleen haar bed, een stoel, een kast en wat kleine potten en rommeltjes zijn achter gebleven en zodoende is het nu vol in haar kamer. Elk bijzettafeltje (5) elk vaasje, prulletje, ceintuurtje ( van kledingstukken die ze allang niet meer heeft) zijn meegegaan. En ook haar grote eettafel, servieskast, legkast, ladekastje enz. passen er in.
Afijn, dat moet ze zelf weten, heeft ze wat te doen met uitzoeken waar ze alles moet laten.
Haar negatieve houding is natuurlijk ook mee verhuist. Ze is van alles kwijt en dat is natuurlijk door "iemand" meegenomen want ja, het is écht weg, het is écht nergens te vinden. (Later kwam het in een of andere doos tevoorschijn.)
Over de zorg had ze het niet, alleen dat toen ze een keer op de alarmknop drukte dat er niemand kwam.
Ik vind de zorg daar echt goed. Ik zag op dag 2 al dat ze een elastieke kous droeg en de tandarts en de pedicure waren ook al geweest.
Alleen al het feit dat ze nu op tijd haar natje en droogje krijgt is natuurlijk prima. Toen ik er was werden er waterijsjes uitgedeeld. Die zou ze thuis niet genomen hebben. En er is airco dus koeler dan in haar eigen huis.
I.v.m. spijsvertering problemen, waar ze al heel lang mee kampt, is er nu meteen actie ondernomen en krijgt ze gemalen eten 😝 wat ze natuurlijk niet lekker vindt, maar dat snap ik wel.
Ik ben benieuwd hoe het allemaal verder zal gaan.
Ze heeft inmiddels ook een paar hulpen die haar thuis ook al hielpen met klusjes en administratie, gevraagd om haar daar ook te komen helpen dus ik denk dat er nu voor mij een rustigere tijd aan gaat breken. 😀
Ik heb van dit alles veel geleerd, o.a. dat je héél kritisch moet kijken naar wat je wel en niet echt nodig hebt. Of je kunt natuurlijk denken zoals de buurman, die zei eens toen we het over opruimen hadden:
' ik ruim niks op, dat mogen de kinderen doen als ik er niet meer ben, dan mogen ze er mee doen wat ze zelf willen'
Hoe denken jullie daar over?
Allemaal een hele goede dag.🙋♀️
Lot, ik weet dat je geen contact meer met je zuster hebt. Je vraagt je af wat daar toch achter kan zitten. Heb je haar al eens een brief gestuurd? Waarin je schrijft dat je haar mist en dat het je spijt als je iets verkeerds hebt gedaan? Maar ja, als ze niet wil, dan wil ze niet. Mijn beide zusters, waar ik een goede band mee had, zijn overleden en ik mis ze nog heel vaak.
Ja dat TT zichzelf heeft meeverhuisd was te verwachten. Maar nu kan je de extra dingen die je deed achter je laten en naar anderen verwijzen. Niet jouw probleem meer.
BeantwoordenVerwijderenMijn partner is als de buurman, hij wil ook niets opruimen, dat kan hij ook helemaal niet, alleen verplaatsen. Deed hij bij het opruimen van zijn moeders huis ook. Pakte dingen en bedacht wat ermee moest, meenemen, weggooien en kringloop en zette het dan terug of op andere plek dat schiet dan niet op natuurlijk en zijn moeder was net zo'n bewaarder, 2 etages vol, beneden 2 kamers met gangetjes tussen de troep. Ik had veel dozen meegenomen en deed gewoon wat ik het beste vond, hij keek er verder niet naar. Als ik niet had geholpen was het nu nog niet klaar.
Zijn eigen spullen, en dat beslaat een schuur, een fietsenschuurtje, een hok in huis en boven een halve etage. Dan heeft hij nog een stukje land waarop een hele grote schuur staat, een paar lage bijgebouwtjes, kippenschuren zijn dat geweest en een zeecontainer, en ook buiten staat het een en ander, o.a. een motor die hij al had toen ik hem in 1998 leerde kennen en waarop hij nooit heeft gereden.
Maar niet mijn probleem, dat mogen inderdaad zijn kinderen oplossen.
Wat zus betreft heb ik eigenlijk alles al gedaan denk ik. Toen ik nog niet op Whatsapp geblokkeerd was af en toe een berichtje gestuurd. Na blokkeren paar maanden later een kaart dat ik contact echt mistte, later nog een uitgebreide e-mail, nooit iets terug. Met de 2 nichten heb ik in het begin wel regelmatig contact gehad en ze zouden me op de hoogte houden als zij contact met haar hadden gehad, is ook nooit gebeurt. Dit jaar stuur ik nog een kerstkaart met apart briefje erbij dat ik dat de laatste keer is. Ben er klaar mee eigenlijk.
Ik zou niet weten waar ik spijt van zou moeten hebben of sorry voor moet zeggen. Zus was altijd nogal rechtstreeks en zei een keer dat ik wel vaak mijn stempel op de uitjes legde en daar het ik het laatste jaar echt rekening mee gehouden. Ook vond ze dat ik in de avond teveel op laptop zat, maar dan stond er een programma aan zoiets als Big Brother waar ik niet van begreep en je duidelijk elke dag moest bekijken, niet mijn type programma's die ik kijk. En ik las dan o.a. de krant, vond ik ook belangrijk.
VerwijderenVan nicht hoorde ik nog dat ik veel stress veroorzaakte bij haar. Echt geen idee waardoor, ik ben niet zo druk en drammend zoals zij wel kon zijn, maar daar trok ik me weinig van aan, kende haar natuurlijk al langer 😁. Ik was 14 toen ze geboren werd.