Dit is een foto van een muts, fijn zul je denken, wat moeten we met een foto van een muts, nou het is zoals jullie kunnen zien, een warme muts, zwart, van binnen met bont gevoerd, met een klep en met oorkleppen, niet echt flatteus dat moet ik toegeven, om niet te zeggen: eigenlijk nogal onaanzienlijk maar het is voor mij een bijzondere muts. Wat kan er nou bijzonder zijn aan zo'n lelijke muts?
Nou, hij was van mijn man zaliger, hij droeg deze muts altijd als hij sneeuw ging ruimen. Hoe toepasselijk dat ik hem nu vond, ik wist niet dat ik hem nog had, ik zocht warme handschoenen en als je dan opeens totaal onverwacht zoiets tegen komt, net zoals de handschoenen die hij altijd droeg, dan is dat bijzonder.
Toen ik na een wandeling, mét de warme handschoenen, niet met de muts, een glaasje Jägermeister nam, een drankje wat manlief in de winter graag dronk, voelde ik me toch wel een beetje nostalgisch.
Allemaal een hele goede dag 🙋♀️
Alhoewel het een heerlijk warme muts zal zijn wil je daar buiten de tuin niet mee gezien worden, dus voor rond huis sneeuw ruimen was hij uitstekend geschikt.
BeantwoordenVerwijderenVorig jaar had man petten gekocht om te dragen bij zijn dagelijkse wandeling met Sienna, een muts vond hij onzin . Maar hij klaagde paar weken geleden over koude oren, Tja dan is een muts natuurlijk beter. Ik had wel een paar maar met een roze of rode wilde hij niet lopen en ook een in panterprint kon zijn goedkeuring niet wegdragen maar die heeft hij toch maar opgezet en was er helemaal blij mee. Daarna heb ik er 3 in verschillende kleuren, zwart, blauw en blauw met ingebreide rand gekocht, bij Zee man zijn ze onder de 5 euro. Dei draagt hij n u elke dag.
Jagermeister is heerlijk en beetje stroperig. Ik drink elke avond een half glaasje Berenburg
zo,n vondst zal je een warm gevoel hebben gegeven.zowel letterlijk als figuurlijk.Drink er nog maar een glaasje op.
BeantwoordenVerwijderenKan mij nog wel heugen dat een verslaggever bij het journaal gewoon zo’n muts ophad, op tv. Lekker warm en goed voor de oren.
BeantwoordenVerwijderenJe nostalgisch gevoel kan ik goed begrijpen.
BeantwoordenVerwijderenMijn man overleed in 1992, maar nog geregeld vallen mij dingen in die hij deed of zei en dan krijg ik een warm gevoel en ben ik zo dankbaar dat hij in mijn leven was.
Mijn partner overleed in 2014, 54 jaar oud. Mijn dochter heeft nog zijn sjaal. Echt een mannensjaal maar hij staat haar goed. Langzamerzeker heb ik alle kleding van hem opgeruimd. Ja.. nostalgie. Nog steeds zet ik koffie op zijn manier.
BeantwoordenVerwijderenvoor H. heb ik een muts van the North Face gekocht. Een gevoerde. Een heerlijke muts. Hij heeft er wel vier. Geen pet. En de sjaal ligt in het kastje. Wordt niet gedragen.
BeantwoordenVerwijderenDie verslaggever zie ik voor me met die muts, maar kan niet op zijn naam komen. En hij heeft helemaal gelijk.
Gerri Eickhof.
BeantwoordenVerwijderenJa, nu weet ik het weer. Hij was ook te zien in de vorige afleveringen van Even tot hier.
VerwijderenWat een mooie vondst, zo zitten er zoveel herinneringen in je hoofd, En dan zomaar vind je een fijne muts terug.
BeantwoordenVerwijderenEen muts met verhalen...
BeantwoordenVerwijderenIk heb zelf zoiets, maar dan wat moderner. Dat is echt een heerlijke muts: verschuift niet, dus ik loop er niet steeds aan te trekken en mijn oren blijven lekker warm.
Zo’n 50 a 60 jaar geleden was de gehaakte astronautenmuts in de mode.
BeantwoordenVerwijderenIk haakte heel graag en had in een avond zo’n muts af. Heb m’n hele familie en kennissenkring (de dames) van zo’n exemplaar voorzien.
Hanny
Mijn vader had in 1988 een heel lief briefje voor een van mijn kinderen geschreven om hem succes te wensen met het afzwemmen voor diploma B. Ik maakte er een foto van met mijn mobiel en stuurde het naar mijn , nu 42- jarige zoon. Hij reageerde daarop: 'Als ik dit lees mis ik opa wel 😢. Heimwee gevoel".......
BeantwoordenVerwijderenDus dat nostalgische gevoel , ik begrijp het wel.
Marja