Inmiddels heb ik gegoogeld op trouwjurk doneren, het is wel duidelijk dat mijn jurk gewoon te oud is en het kant is ook vergeeld enz. Dus hij gaat naar de kringloopwinkel, misschien dat er iemand is die nog iets met de stof kan, een kunstenaar of zo.
Ik ben er klaar voor, weg is weg, ik weet nog niet wanneer ik dat ga doen, ik hoop dat ik een van m'n kleindochters zo gek kan krijgen om hem even aan te trekken maar ik weet niet wanneer ze weer eens langs komen en ik weet niet of ze dat wel willen.
Fien: ik ben in 1966 getrouwd en was nog zo'n ouderwets meisje, ik stopte met werken want iedereen in mijn omgeving deed dat.
Mevr. Niekje: wat goed dat je nog steeds in het jurkje past, ik zit een beetje anders in elkaar en heb moeite met dingen weg doen, ik moet zeker weten dat ik ze echt nooit meer ga gebruiken.
JustGail: ja, als je moeder de jurk heeft gemaakt dan wordt het een ander heel ander verhaal, dan zou ik hem ook niet weg doen.
Lot: wat toevallig dat jij en je dochter allebei bij P&K geslaagd zijn. Achteraf was het eigenlijk gekkenwerk om zoveel geld uit te geven aan een jurk die je maar een keer draagt. Heb jij die avondjurk nog wel eens gedragen?
Engelien: ja , dat werd vroeger vaak gdaan, er een doopjurk van maken, maar wij zijn niet gelovig, er wordt dus niet gedoopt in deze familie. Er werd ook wel eens een wieg mee bekleed maar dat heb ik nooit gedaan.
Allemaal een hele goede dag, voor mij betekent het weer binnen blijven want er ligt hier redelijk veel sneeuw en het vriest licht dus de straten zijn bevroren. Geen zin om risico te nemen. 🙋♀️
P.s. ik moet nog even wat kwijt over iets waar ik écht met m'n verstand niet bij kan. Er is 3,2 miljoen betaald voor een tonijn. 3,2 miljoen voor een vis!!!!!!! Is deze wereld gek geworden????? En dan heb ik het maar even niet over Trump.
ik trouwde in 1970 en bleef gewoon werken. Mn bruidsjurk, waar ik toen 500 gulden voor betaalde kon ik 2 dagen later aan de buurvrouw van mn schoonouders verkopen voor 400 gulden. die had 2 dochters en ze had gezegd dat zij de trouwjurk(en) zou betalen. Niet wetende dat ze allebei in dezelfde maand zouden trouwen (toen ze dat zei hadden zelfs nog geen verkering).
BeantwoordenVerwijderenIets wegdoen kan ik ook heel moeilijk. Huis is groot genoeg. Ik heb nog een dirndl uit Wenen die ik kreeg toen ik 9 was. Werd speciaal voor mij gemaakt. Te leuk om weg te doen, zoveel herinneringen.
500 gulden, Berber. Dat kostte bij ons de bruiloft niet eens. Mijn jurk iets van 25 gulden. Gekocht bij MS op Presikhaaf in Arnhem, waar we woonden.
BeantwoordenVerwijderenEn ik ben heel goed in wegdoen. Toen de partner van mijn vader stierf, was ik testamentair executeur. En zij had haar hele leven alles en alles bewaard. O.a. 5 bontjassen. De pakken van mijn vader hingen nog in de kast. Over de rest zal ik zwijgen. Het enige leuke aan het verhaal is het moment dat de notaris de sleutels gaf aan de nieuwe eigenaar en aangaf dat direct de financiën geregeld werden.
En ik heb mezelf voorgenomen, dat dit mijn jongens niet zal overkomen als wij zijn gaan hemelen.
Nee ik heb mijn trouwjurk nooit meer gedragen, ook nooit naar een gelegenheid geweest waarbij dat kon eigenlijk.
BeantwoordenVerwijderenFien: ik hielp ook met het uitruimen van mijn schoonmoeders huis van huidige partner. Twee etages op Scheveningen, ze had een tijd 2 kamers aan toeristen verhuurd in de souterain en daar stonden de bedden ook nog en die waren tot 1 meter hoog opgestapeld met van alles, ook bontjassen die zo uit elkaar vielen. Stapels lakens, dekens handdoeken etc etc. Er waren in de kamers gangetjes waar je kon lopen de rest stond vol. Heeft ons heel wat dagen gekost en ritjes naar de stort, en slecht heel weinig kon nog naar de kringloop
Maar ze had ook een paar mooie avondjurken en die konden nog tweedehands verkocht worden, dat was wel leuk.
Niets verkocht. Via, via, alles weggeven. Alleen het complete zilveren bestek heb ik nog. Niet in gebruik. En een klokje uit rond 1860. Tegenwoordig ook niets meer waard.
VerwijderenMijn trouwjurk was ruim €2.000, na m'n huwelijk (2017) heeft 'ie op een paspop in de slaapkamer gestaan. Inmiddels zijn we gescheiden en ligt de jurk in een hoes opgeborgen. Destijds vond mijn dochter de jurk erg mooi om 'later' te dragen. We zullen zien. Anders gaat 'ie alsnog weg. Ik heb geen moeite met afscheid nemen van spullen. Spullen waar je niets mee doet zijn ballast gebleken. In een opgeruimd huis kan ik veel beter tot nieuwe initiatieven komen.
BeantwoordenVerwijderenSchrijver
adoxography.nl
Ik kocht mijn trouwjurk in 1987 voor 800 gulden. Mijn ouders hebben hem betaald. Het was een strak lijfje met spaghettibandjes en wijde rok. Er zat ook een jasje bij met jaren 80 schoudervullingen. Mijn oudste dochter wilde hem 15 jaar geleden dragen tijdens een ludiek optreden van haar band. Hij was toen erg vergeeld maar was na een wasbeurt weer wit. Ik kreeg hem een beetje zwart terug maar wederom weer wit na wassen. Mijn jongste dochter heeft hem tijdens een toneelvoorstelling op de middelbare school gedragen. Ik heb hem nog steeds. Wie weet gaan mijn kleindochters er nog iets mee doen later.
BeantwoordenVerwijderenIk bedenk ineens dat de onderrok van heel stijf linnen van de trouwjurk mijn moeder die in 1949 trouwde wel bewaard was gebleven, de trouwjurk van heel lichtblauwe crèpe had ze aan een vriendin gegeven textiel was toen nog steeds op de bon maar opa scharrelde altijd wel wat op.
BeantwoordenVerwijderenZij droeg de onderrok zelf een paar keer naar feesten van een vereniging waar ze lid van waren en daar heb ik nog foto's van in de Wintertuin van Krasnapolski aan de Dam in Amsterdam .
Zelf heb ik hem een keer bij een verkleedfeest gedragen en mijn dochter heeft hem onder haar jurk gedragen. Aan de onderkant zat een kantrand en ik heb hem toen zorgvuldig gesteven en gestreken.
Maar de stof was aan het verweren en toen is die wel weggegaan.
Leuk om dit allemaal weer eens op te schrijven
Wel een foto van maken!!!!
BeantwoordenVerwijderen