Straks moet ik, nee ga ik, want ik moet natuurlijk niks, naar de pedicure. Dat is een "luxe" die ik mezelf gun. Nou ja, luxe....... het is gewoon een feit dat ik moeilijker bij m'n voeten kan komen.
Maar ook in de jaren dat ik er nog wel bij kon ging ik al, je kunt wel zelf gaan zitten prutten maar je krijgt het nooit zo goed als wanneer zij het doet en zere voeten is echt niet fijn.
Ik kom al jaren bij dezelfde mevr. En we hebben altijd veel te bepraten dus is het ook nog gezellig. Een win win situatie zeggen ze dan geloof ik.
Maar ik vraag me wel af waarom iemand pedicure wil worden want ik vind voeten zo ongeveer het lelijkste onderdeel van het menselijk lichaam. Maar misschien zegt dat meer over mijn voeten dan dat dat ook echt zo is.
Allemaal een hele goede dag. 🙋♀️
In 1971 heb ik een seizoen op een Cruise schip op de Rijn geweekt en had ik veel last van eelt en soms blaren onder mijn voeten want we moesten op mooie schoenen lopen bij uniform. Het waren reizen van 12 dagen en dan 2 dagen thuis bij mijn ouders woonde ik toen nog en mijn moeder had al een pedicure, ze zorgde er dan voor dat die kwam als ik thuis was.
BeantwoordenVerwijderenEigenlijk heb ik daarna altijd een pedicure gehad, ik heb nagels die in boogjes groeien en de nagels van grote tenen zijn er al 2x afgehaald in ziekenhuis omdat ze ingegroeid en/of kalknagels hadden.
Sinds jaar of 20 heb ik medisch pedicure die ook vergoed wordt door aantekening reumatische voet. Elke 7 weken komt ze bij mij thuis.
En ik ga ook al zo'n 20 jaar naar voetreflextherapie dat vind ik ook zo fijn.
Zelf zou ik ook niet aan voeten van anderen willen zitten.